Equality of Women and Men

رعایت سلسله مراتب ارزش‌ها در نوآوری: مشارکت زنان در بازاندیشیِ فناوری رقمی

رعایت سلسله مراتب ارزش‌ها در نوآوری: مشارکت زنان در بازاندیشیِ فناوری رقمی

—

تغییرات و دگرگونی‌های پرشتابِ واقعیت‌های جهانی درکِ عمیق‌تری از به‌هم‌پیوستگیِ جهانِ بشری را برانگیخته، و به همراهِ آن وابستگیِ بیشتری به فناوریِ رقمی را باعث شده است. این  موضوع سببِ محرومیتِ بسیاری از زنان شده و آنان را به حاشیه رانده است، از جمله زنانی را که -به سببِ عدمِ داشتنِ دسترس به آن- نمی‌توانند تشخیص دهند که فناوری‌هایی از این دست به چه نحوی بر جوامعِ آنان اثر خواهد گذاشت. با این حال، اگر مشکلاتِ مربوط به دسترس داشتن به آن فناوری و مانندِ آن حل شود، مشکلِ عمیق‌تری باقی می‌مانَد.

Occupazione e oltre: ricorrere alle capacità di ognuno per contribuire alla società

Occupazione e oltre: ricorrere alle capacità di ognuno per contribuire alla società

Dichiarazione della Baha'i International Community alla 61ª sessione della Commissione per lo sviluppo sociale
New York—12 February 2023

Nei prossimi decenni si prospetta un cambiamento radicale della natura del lavoro. Si prevede, per esempio, che l'intelligenza artificiale, l'automazione e la digitalizzazione andranno a rimpiazzare un ingente numero di lavoratori, rendendo virtualmente obsolete intere categorie di lavoro. Si tratta, tuttavia, di strumenti che possiedono il potenziale per ampliare in modo significativo i confini dell'azione umana. Occorre, pertanto, che il concetto stesso di promozione del benessere sociale si espanda e sfoci in una risposta. L'occupazione regolare è uno dei mezzi attraverso i quali le persone possono contribuire al bene comune, e le retribuzioni tradizionali sono un modo per far fronte ai bisogni primari.

È necessaria una concezione molto più completa dei diversi modelli di apporto alla promozione di una società fiorente, oltre ai mezzi pratici per sostenerlo. L'obiettivo deve essere la creazione di società che si avvalgano in modo efficace delle capacità di tutti i loro membri.

Ma questi sono ben lungi dall'essere gli unici modelli attraverso i quali la società può trarre beneficio dai talenti e dalle capacità innate delle persone. È necessaria una concezione molto più completa dei diversi modelli di apporto alla promozione di una società fiorente, oltre ai mezzi pratici per sostenerlo. L'obiettivo deve essere la creazione di società che si avvalgano in modo efficace delle capacità di tutti i loro membri.

Quest’anno, l'attenzione della Commissione per lo sviluppo sociale, che è rivolta alla creazione di occupazione piena e produttiva e di lavoro dignitoso per tutti come modalità per il superamento delle disuguaglianze, può essere un formidabile impulso verso la realizzazione di questo obiettivo. La mancanza di una base economica solida e in grado di procurare a tutti il necessario per vivere è un grave ostacolo al progresso di qualsiasi popolazione. Allo stesso tempo, la storia dimostra che l'occupazione da sola non è una garanzia assoluta di promozione dell’uguaglianza. Molti Paesi, per esempio, hanno vissuto periodi in cui gli alti tassi di occupazione erano accompagnati da un aumento delle disparità.

Pertanto, la valutazione del tema dell'occupazione e del lavoro da parte della Commissione deve essere condotta alla luce dell'obiettivo, molto più profondo, di promuovere società in cui tutti siano ugualmente valorizzati e a ognuno sia data l'opportunità di contribuire

In ultima analisi vi è urgenza di un sistema economico che si opponga allo sfruttamento di alcuni a vantaggio di altri, un sistema in cui sia riconosciuta la dignità di tutti e vengano soddisfatti i bisogni di tutti.

alla prosperità collettiva. In ultima analisi, vi è urgenza di un sistema economico che si opponga allo sfruttamento di alcuni a vantaggio di altri, un sistema in cui sia riconosciuta la dignità di tutti e vengano soddisfatti i bisogni di tutti.

***

Oltre che competenze tecniche, il progresso verso società più eque richiederà lo sviluppo su vasta scala di capacità sociali e morali. I risultati effettivi  delle capacità sono determinati non solo dal potenziale di una persona nel raggiungere gli obiettivi, ma anche dal genere di obiettivi che si pone. Le competenze acquisite attraverso l'istruzione superiore, per esempio, potrebbero contribuire alla promozione di iniziative meritevoli, ma anche essere utilizzate per trarre profitto da sistemi di corruzione e sfruttamento. Per creare società più eque – e non solo navigatori più esperti in società inique – lo sviluppo delle capacità deve essere sì affrontato come impegno normativo e morale, ma anche economico e politico. Per esempio, gli individui e le comunità dovranno approfondire le capacità per generare una visione comune e un impegno all'azione tra i diversi attori o per individuare le cause alla radice delle sfide ed elaborare risposte efficaci. Dovranno essere in grado di infondere qualità come la fidatezza, il sostegno reciproco, il rispetto per la verità e il senso di responsabilità, che sono elementi costitutivi di un ordine sociale stabile.


Parlare delle finalità verso le quali la capacità sarà indirizzata significa entrare nel campo dei valori e delle priorità. Qual è lo scopo dell'occupazione? Che tipo di vita conduce alla realizzazione umana? Che tipo di società cerchiamo di creare insieme? Sono domande che le imprese e le istituzioni governative hanno spesso evitato, concentrandosi invece su questioni procedurali per aumentare il rendimento o per ampliare le possibilità di scelta. Eppure, le ideologie nocive al bene comune – quelle che legittimano l'egoismo, premiano lo sfruttamento, giustificano l'indifferenza o esaltano il consumo, alimentando così le disuguaglianze – sono attivamente promosse in tutto il mondo senza riserve né scuse. 

Se l'obiettivo finale è la riduzione delle disuguaglianze, la società deve essere animata da atteggiamenti, caratteristiche e abitudini che lo promuovano consapevolmente . 

Se l'obiettivo finale è la riduzione delle disuguaglianze, la società deve essere animata da atteggiamenti, caratteristiche e abitudini che lo promuovano consapevolmente .

Per muoversi in questa direzione sarà necessaria una profonda riconcettualizzazione di ciò che si intende per "lavoro", nonché le modalità con le quali si attribuisce valore alle sue varie forme. Il fatto che ad alcune professioni siano associati lauti compensi, mentre ad altre,  parimenti vitali per il
 

Il fatto che ad alcune professioni siano associati lauti compensi, mentre ad altre, parimenti vitali per il benessere sociale, sia concesso solo il salario minimo di sussistenza, rivela distorsioni profondamente radicate nel contratto sociale.

benessere sociale, sia  concesso solo il salario minimo di sussistenza,
rivela distorsioni profondamente radicate nel contratto sociale.
Queste contraddizioni vanno risolte in modo definitivo se si vuole sprigionare tutto il potenziale di una società e realizzare un ordine sociale veramente equo.
 

Ogni persona nasce con talenti e capacità. È comunemente accettata l'idea che il progresso della società dipenda dal fatto che queste capacità siano coltivate e orientate verso finalità costruttive. Nella pratica, tuttavia, molte popolazioni sono viste sotto una luce molto diversa e trattate di conseguenza, per esempio come vittime carenti di servizi o come problemi da risolvere. Questi assunti possono offuscare le capacità, indebolire le comunità e rafforzare modelli controproducenti di dipendenza.
 

Affermare che in tutti sono insite capacità non significa negare una serie di sfide molto reali. Molte capacità sono latenti e devono essere sviluppate attraverso una formazione e un’educazione adeguata. Vanno rimossi gli ostacoli strutturali e i pregiudizi. Occorre inoltre creare opportunità concrete affinché un gran numero di persone venga messa in grado di contribuire allo sviluppo della società. In questo senso, è cruciale il ruolo dello Stato, in quanto amministratore e custode del bene comune. Gli strumenti economici e politici come le politiche fiscali, i requisiti per le autorizzazioni, gli standard lavorativi e altre forme di strutture legali, dovranno essere organizzati attorno all’obiettivo primario dello sviluppo e della valorizzazione delle capacità intrinseche delle popolazioni e non della semplice, per quanto necessaria, fornitura di servizi. In parole povere, l'azione dello Stato dovrebbe concentrarsi sulla promozione e sull’attivazione della capacità delle persone e delle comunità di contribuire al progresso della società.

Per agevolare l'impegno produttivo, remunerato o meno, di diversi gruppi o persone in particolari circostanze della vita, saranno necessari diversi tipi di sostegno e di riforme. Affinché la società possa beneficiare del pieno contributo delle donne, per esempio, le istituzioni sociali dovranno onorare e favorire la fornitura di assistenza da

parte di tutti i membri della società, non da ultimo attraverso politiche di congedo familiare e norme aziendali e societarie che prevedano per padri e madri la funzione genitoriale e l'educazione dei figli. I volontari che intendano prestare un periodo
di servizio rivolto alla loro comunità, come i giovani che completano gli

L'esperienza ha dimostrato che lo sviluppo personale dei singoli e il progresso collettivo della società vanno necessariamente di pari passo; ognuno è collegato all'altro  e gli sforzi per promuovere l'uno richiedono che, prima o poi, si presti attenzione all'altro.

studi o gli anziani che desiderano rimanere attivi dopo un’occupazione a tempo pieno, potrebbero essere in grado di provvedere a sé stessi, ma potrebbero anche aver bisogno di una certa assistenza per poter prestare i loro servizi. L'esperienza ha dimostrato che lo sviluppo personale dei singoli e il progresso collettivo della società vanno necessariamente di pari passo; ognuno è collegato all'altro e gli sforzi per promuovere l'uno richiedono che, prima o poi, si presti attenzione all'altro.  

Il governo ha un ruolo chiave nel promuovere condizioni che favoriscano l'espressione di azioni costruttive, non da ultimo attraverso l’impegno volto a creare un'occupazione piena e produttiva. Allo stesso tempo, lo sviluppo delle capacità è un processo "orizzontale" oltre che "verticale". Una persona contribuisce al progresso anche aiutando gli altri a realizzare il proprio potenziale. Sono gli individui a valorizzare altri individui e le comunità a valorizzare altre comunità. In questo modo, quando questo orientamento prende piede in un'area, il progresso viene sempre più considerato il risultato delle interazioni congiunte tra agenzie governative, comunità locali e singoli attori, ognuno dei quali si preoccupa sia della qualità del proprio funzionamento che del sostegno all’efficacia degli altri. Lungi dall'essere una mera aspirazione o ipotesi, questo è un percorso di cui le comunità bahá'í hanno cominciato a vedere le prime tappe in diversi quartieri e villaggi di tutto il mondo. 

In pratica, si tratta di un movimento tangibile le cui caratteristiche possono essere analizzate e le cui dinamiche portate avanti in qualsiasi contesto nel quale le parti interessate siano impegnate nel sostegno reciproco, nella partecipazione universale e nel miglioramento del bene comune.

Basare l'azione sulla presunzione che ogni individuo e ogni comunità sia un serbatoio di capacità e possibilità di trasformazione costruttiva – indipendentemente dalla ricchezza, dall'istruzione, dalla posizione sociale o da qualsiasi altra caratteristica – significa respingere i presupposti di superiorità e inferiorità che perpetuano infinite disuguaglianze.
 

Trattare tutti come potenziali protagonisti del miglioramento della società è profondamente egualitario e moralmente responsabilizzante, sia in linea di principio che in pratica. Basare l'azione sulla presunzione che ogni individuo e ogni comunità sia un serbatoio di capacità e possibilità di trasformazione costruttiva – indipendentemente dalla ricchezza, dall'istruzione, dalla posizione sociale o da qualsiasi altra caratteristica – significa respingere i presupposti di superiorità e inferiorità che perpetuano infinite disuguaglianze. Un’occupazione produttiva e un lavoro dignitoso sono fondamentali per il funzionamento della società, non solo per i risultati diretti in termini di beni prodotti e di servizi resi, ma anche per i mezzi di sussistenza cui provvedono e per il ruolo che svolgono come fonte di identità, scopo, sviluppo ed espressione dei talenti personali. L'evoluzione del mondo del lavoro offre una preziosa opportunità per riconsiderare il concetto di progresso e per organizzare le strutture economiche in linea con le esigenze contemporanee.  Sia questo il compito che ci attende e facciamo in modo che il movimento verso questa visione si avvalga sempre più delle capacità e dei contributi dell'intera famiglia umana.

Employment and Beyond: Drawing on the Capacities of All to Contribute to Society

Employment and Beyond: Drawing on the Capacities of All to Contribute to Society

A statement of the Bahá’í International Community to the 61st session of the Commission for Social Development

New York—12 February 2023

The nature of work is projected to change dramatically in the coming decades. Artificial intelligence, automation, and digitalization, for example, are expected to displace significant numbers of workers, potentially rendering entire categories of labor obsolete. Yet such tools hold the potential to significantly extend the bounds of human agency. Conceptions of what it means to foster social well-being must therefore expand and evolve in response. Formal employment is one means by which people can contribute to the greater good, and traditional wages one way that basic needs can be met. But these are far from the only models by which society can benefit from individuals’ innate talents and abilities. A much fuller conception is needed of the many kinds of contributions that promote a flourishing society, along with practical means to support them. The aim must be societies that draw effectively on the capacities of all their members. 

The focus of this year’s Commission for Social Development, on creating full and productive employment and decent work for all as a way of overcoming inequalities, can be a powerful impetus toward this end. Lack of a sound economic base, capable of providing all with the necessities of life, is a grievous barrier to the advancement of any population. At the same time, history demonstrates that employment alone does not invariably foster equality. Many countries have, for example, experienced periods in which high rates of employment were accompanied by widening inequalities. The Commission’s consideration of employment and work, then, must be undertaken in light of the far deeper objective of fostering societies in which all are equally valued and all are afforded the opportunity to contribute their share to collective flourishing. The need, ultimately, is an economic system that refuses to exploit some for the benefit of others—a system in which the dignity of all is recognized and the needs of all are met.  

*

Progress toward more equitable societies will require a broad-based expansion of social and moral capacities, in addition to technical skills. The real-world results of capacity are determined not only by a person’s potential to achieve goals but also by the types of goals she or he embraces. Skills gained through higher education, for example, could help advance worthy endeavors, but could also be used to profit from systems of corruption and exploitation. To create more equitable societies—and not just more skillful navigators of unequal ones—capacity building must be approached as a normative and moral endeavor as much as an economic and political one. Individuals and communities will need to deepen capacities to, for example, generate shared vision and commitment to action among diverse actors or to identify root causes of challenges and devise effective responses. They will need to be able to inculcate qualities such as trustworthiness, mutual support, commitment to truth, and a sense of responsibility, that are building blocks of a stable social order. 

To speak of the ends toward which capacity will be turned is to enter the realm of values and priorities. What is the purpose of employment? What kind of lives conduce to human fulfillment? What kind of societies do we seek to create together? These are questions that businesses and governing institutions have often avoided, focusing instead on procedural matters of increasing efficiency or expanding choice. Yet ideologies detrimental to the common weal—those that justify selfishness, reward exploitation, excuse indifference, or glorify consumption, thereby fueling inequality—are actively promoted around the world without reservation or apology. If reducing inequality is the aim, society must be infused with attitudes, characteristics, and habits that consciously promote that end. 

Movement in this direction will require a thorough reconceptualization of what is understood to be “work,” including ways by which value is attached to its various forms. That some professions are associated with lavish compensation while others, equally vital to social well-being, are afforded only the barest living wage reveals deep-seated distortions in the social contract. Such contradictions must be conclusively resolved if the full potential of any society is to be released and a truly equitable social order to come within reach.  

*

Every person is born with talents and abilities. The notion that societal progress depends on these capacities being cultivated and directed toward constructive ends is well accepted. In practice, however, many populations are viewed in a very different light and treated accordingly—for example, as victims in need of services or as problems in want of resolution. Such assumptions can obscure capacity, disempower communities, and reinforce counterproductive patterns of dependency. 

To affirm that capacity is inherent in all is not to deny a host of very real challenges. Many capacities are latent and must be developed through appropriate training and education. Structural obstacles and biases must be removed. Practical opportunities must also be created for large numbers to contribute their share to the development of society. The role to be played by the state, as steward and guardian of the common good, is vital in this regard. Economic and political tools such as tax policy, permitting requirements, labor standards, and other legal structures will need to be organized around the overarching aim of developing and drawing on the capacities inherent in populations—and not simply providing services, necessary as that can be. Put simply, state action should focus on fostering and releasing the capacity of individuals and communities to contribute to the advancement of society. 

Different types of support and reforms will be needed to facilitate the productive engagement—whether remunerated or not—of different groups or people in specific life circumstances. For society to benefit from the full contributions of women, for example, social institutions will need to honor and facilitate the provision of care by all members of society—not least by family leave policies and corporate and societal norms that embrace parenthood and child rearing among both fathers and mothers. Volunteers wishing to offer a dedicated period of service to their community, such as youth completing studies or elders wanting to stay engaged after full-time employment, might be able to provide for themselves, but might also need a measure of assistance to be able to offer their services. Experience has shown that the personal development of individuals and the collective advance of society necessarily go hand in hand; each is linked with the other, and efforts to further one require that, sooner or later, attention be given to the other. 

*

Government has a key role to play in fostering conditions that facilitate the expression of constructive agency, not least through efforts to create full and productive employment. At the same time, the release of capacity is a “horizontal” process as well as a “vertical” one. A person contributes to progress in part by assisting others to realize their own potential. Individuals empower other individuals; communities empower other communities. In this way, when such an orientation takes hold in an area, progress is increasingly approached as the outcome of joint interactions between government agencies, local communities, and individual actors, each concerned with both the quality of its own functioning and supporting the efficacy of the others. Far from mere aspiration or speculation, this is a path the early stages of which Bahá’í communities have begun to see unfold in diverse neighborhoods and villages around the world. It is a tangible movement whose features can be explored and whose dynamics can be advanced in virtually any context where those involved are committed to mutual support, universal participation, and advancement of the common good. 

Approaching all as potential protagonists in the betterment of society is profoundly equalizing and morally empowering, in both principle and practice. To base action on the presumption that every individual and community is a reservoir of capacity and possibility for constructive transformation—regardless of wealth, education, social standing, or any other characteristic—is to reject the assumptions of superiority and inferiority that perpetuate countless inequalities. Productive employment and decent work are central to the operation of society—in their direct outcomes of goods produced and services rendered, but also in the livelihoods they support and the role they play as a source of identity, purpose, and the development and expression of personal talents. The changing world of work offers a valuable opportunity to reconsider conceptions of progress and to organize economic structures in ways that are suited to contemporary needs. Let this be the task before us and let movement toward this vision increasingly draw on the capacities and contributions of the entire human family.  

BIC event explores links between climate crisis and gender equality

BIC event explores links between climate crisis and gender equality

——

While women are disproportionately affected by climate change, they are uniquely situated to lead efforts responding to its effects. This was at the heart of a roundtable event hosted by the Baha’i International Community (BIC), as part of the 66th session of the United Nations’ Commission on the Status of Women.

“Women and girls are uniquely situated to lead efforts towards environmental justice,” said Saphira Rameshfar, Representative of the BIC, in opening remarks. 

The Heart of Resilience: The Climate Crisis as a Catalyst for a Culture of Equality

The Heart of Resilience: The Climate Crisis as a Catalyst for a Culture of Equality

A statement of the Baha’i International Community to the 66th session of the Commission on the Status of Women

New York—12 February 2022

In a world where the impending risks of climate change press daily, a twofold reality presents itself—while women are disproportionately affected by climate change, they are uniquely situated to lead efforts in response. In the wake of climate-induced disaster, livelihoods directly dependent on stable and healthy ecosystems—often largely pursued by women—are upended. Many lose access to land, shelter, as well as financial support or recourse. Vulnerabilities deepen where societies already fall short of realizing the full potentialities of women. Yet, women are not simply victims. Their insights form the range of human experience and enable the construction of a fuller picture of reality. Often connected to large networks, women are an integral element of communal flourishing, community-based solutions, and mobilization. Whether as leaders in economic thinking, policymakers, climate activists, smallholder farmers, or through a multitude of other capacities, women worldwide are making significant contributions related to climate action, natural resource management, food security, and scientific innovation toward sustainable solutions. Young and old alike, the experiences of women offer profound insight into safeguarding humankind’s home, the present generation, and those still to come. Ensuring the potential of women is fully harnessed will require action on at least two fronts: increasing women’s presence in leadership roles and creating conditions for women to engage more meaningfully in community life.

***

Amidst mounting climate risks, it is becoming clearer how much humanity benefits when women’s leadership is embraced and promoted at every level of society, whether in the family, community, local government, corporation, or nation. Qualities of leadership typically associated with the masculine—assertiveness and competitiveness, for example—have proven limited when not tempered by those typically associated with the feminine, such as an inclination toward collaboration and inclusion, and a disposition toward care and selflessness. The tendency to prioritize longer-term interests, to consider the well-being of future generations, and to explore the human impact of policies more broadly are increasingly acknowledged as necessary tools in formulating environmentally conscious programs and strategies for building more resilient communities. Of course, these attributes can be manifested by leaders irrespective of sex. Yet, by increasing women’s participation in leadership roles, these qualities more consistently inform the culture of leadership and characterize practical strategies. 

Creating opportunities for women’s participation at various levels of governance as well as in diverse community roles would prove critical in ensuring their experiences increasingly inform decisions of import. Yet, for meaningful engagement to fully find expression, a commitment to the principle of gender equality will need to be intentionally woven into the processes of governance themselves, and institutional systems will need to be reconfigured to give rise to just relationships. Possibilities will need to be ensured for women’s active involvement in shaping decision-making spaces. Recognition that a multiplicity of perspectives is a prerequisite for effective investigation into the challenges of society will need to characterize every deliberative setting. This would form part of the work of transforming spaces historically dominated by men into inclusive environments where all feel empowered to engage, and where men, motivated by a spirit of understanding, learn to genuinely consult and act in concert with women. As each comes to be valued for their distinct contributions to the collective, foundations of trust, so critical to the resilience of any community, can crystallize among individuals, but also in institutions that are committed to the well-being of all. Establishing more mature relationships within systems of governance, then, becomes both a process and outcome in developing policies capable of responding to the impacts of climate change. 

***

For there to be lasting transformation, a whole-of-society dedication to gender equality and a commitment to building a public life shaped by women and men in dynamic partnership in every facet of life will need to take root. At the global level, international policies—guided by principles of justice, equity, and dignity—will be indispensable in setting the stage for a culture of equality, as will be the creation of global institutions tasked with systematizing insights gained through local experience. The work of advancing gender equality must, then, also proceed in the local context as much as the international. In Dili, Timor-Leste, for instance, efforts to weave a unified pattern of community life six months prior to a devastating cyclone contributed to the community’s resilience. “In that short time we’ve learned much about how to serve together as one. Every day we act and reflect, and then plan for the next day,” a member of that community noted. This collaborative mode, shifting away from preconceived notions of progress, helped develop the skills and networks needed to form relief structures capable of distributing food and other essentials. Without expectation for remuneration, they supported more than 7,000 people across 13 villages and neighborhoods when access to external assistance had been cut off. In Okcheay, Cambodia, youth engaging in moral and spiritual programs empowering them to serve society collectively devised a local tree-planting project, which subsequently protected a section of their roads from soil erosion with the onset of severe floods a year later. These efforts, though simple, offer glimpses into ways in which cultivating inclusive and cohesive communities can contribute not only to the will to endure and survive, but also to live in the highest sense of the word. 

The community, a building block of the global arena, can provide a space where alternative, inclusive, and cooperative ways of life can find expression, where men wholeheartedly come to see women as equal partners, and all are empowered to develop leadership abilities. Built from the ground up, new patterns of community life become situated within a larger global enterprise as communities learning to apply the principle of gender equality in all circumstances, for the betterment of all, contribute to a growing body of knowledge at the international level. Such a process can take a variety of forms. For its part, the worldwide Baha’i community, together with other collaborators, has been learning about the application of spiritual principles to the life of the community in breaking down prejudicial barriers to women’s participation. Through moral educational programs, attitudes of unity and fellowship are instilled from a young age so that participants come to view each other as valued allies working for the well-being of their communities. Central to this process is the concept of capacity-building—of enhancing the ability of participants to better understand the material, social, and spiritual realities of their societies and to devise next steps as they collectively chart their own path of progress, deriving fulfilment through service. Toward this end, spaces have organically emerged for individuals to reflect together on their challenges, identify constructive responses, and explore deeper questions related to the meaning of life. These spaces can serve as arenas where hope in times of difficulty finds expression, and bonds of solidarity can strengthen. The above-mentioned examples demonstrate that the capacities, attitudes, and qualities characterizing a community can reinforce its resilience in the face of extreme events or ongoing environmental burdens. 

***

The United Nations is uniquely positioned to demonstrate what such a culture of equality could look like at the international level, through, for instance, creating open deliberative spaces among its agencies, harmonizing its diverse processes related to gender equality and inclusivity, and learning how its internal structure could increasingly reflect these principles. The UN will also no doubt prove critical in shaping international policy frameworks and encouraging funding in support of initiatives that foster a greater appreciation for the imperative of gender equality. And it could facilitate the sharing of knowledge created by actors at each level. In this regard, important considerations such as how institutional and societal arrangements can be reconfigured to enable women’s meaningful participation, as well as how cohesive societies can be forged even before the onset of catastrophe, could be revisited periodically in international spaces such as this Commission. 

The world’s condition is pointing to the universal truth that humanity’s collective experiences are shared and that effective responses require the full spectrum of perspectives to be represented at every level of governance. Examples are beginning to emerge where more mature expressions of community life and institutional arrangements have enabled women to lead as effective protagonists  in the face of local hardships and global disasters. It is precisely in times of turbulence where profound opportunities exist to redefine collective values and the assumptions that underlie them. The challenges posed by climate change should serve as catalysts to embrace new approaches to inclusive forms of governance as well as just patterns of community life capable of unlocking the whole range of human experience. 

 

Au cœur de la résilience : La crise climatique, catalyseur d'une culture de l'égalité

Au cœur de la résilience : La crise climatique, catalyseur d'une culture de l'égalité

Une déclaration de la Communauté internationale bahá'íe  à la 66e session de la Commission de la condition de la femme

New York—12 February 2022

Dans un monde où chaque jour les menaces du changement climatique s’accumulent, une  double réalité s’offre à nous : Alors que les femmes sont touchées de manière  disproportionnée par le changement climatique, elles sont particulièrement bien placées  pour diriger les efforts qui tentent d’y répondre. Suite à une catastrophe d'origine  climatique, les moyens de subsistance dépendent directement d'écosystèmes stables et sains  – souvent cultivés par les femmes – qui sont bouleversés. Beaucoup perdent l'accès à la  terre, au logement, ainsi qu’à un soutien financier ou à des aides. Les vulnérabilités  s'accentuent là où les sociétés ne parviennent déjà pas à valoriser pleinement les  potentialités des femmes. Pourtant, les femmes ne sont pas simplement des victimes. Leurs  points de vue rassemblent l'étendue de l'expérience humaine et permettent de construire  une image plus complète de la réalité. Souvent reliées en de vastes réseaux, les femmes  font partie intégrante de l'épanouissement collectif, des solutions communautaires et de la mobilisation des membres d’une communauté. Qu’elles soient à la pointe de la réflexion  économique, responsables politiques, militantes pour le climat, petites exploitantes  agricoles, ou au moyen d’une multitude d'autres capacités, les femmes du monde entier  apportent des contributions considérables en rapport avec l'action climatique, la gestion des  ressources naturelles, la sécurité alimentaire ou l'innovation scientifique, qui conduisent à  des solutions durables. L’expérience des femmes, jeunes ou moins jeunes, offre une vision  judicieuse de la sauvegarde de la maison de l’humanité, pour les générations présentes et  futures. Pour que ce potentiel des femmes soit pleinement exploité, il faudra agir sur au  moins deux fronts : accroître la présence des femmes dans les rôles de direction et créer les  conditions permettant aux femmes de s'engager de manière plus significative dans la vie  communautaire. 

*** 

À tous les niveaux de la société : la famille, la communauté, le gouvernement local,  l'entreprise ou la nation, il est de plus en plus évident que l'humanité ne peut que bénéficier  de la promotion et de l'adoption du leadership des femmes devant la montée des risques  climatiques. Les qualités de leadership généralement associées au masculin : l'affirmation  de soi et la compétitivité, par exemple, trouvent souvent leurs limites lorsqu'elles ne sont  pas tempérées par celles qu’on associe généralement au féminin, telles que la tendance à la  collaboration et à l’intégration, et la disposition à prendre soin des autres et à l'altruisme.  Privilégier les intérêts à long terme, prendre en compte le bien-être des générations futures  et examiner plus largement l'impact sur les hommes des politiques décidées est une  tendance de plus en plus reconnue comme un outil nécessaire à la formulation de stratégies  et de programmes respectueux de l'environnement visant à construire des communautés  plus résilientes. Bien entendu, ces qualités peuvent être illustrées par les dirigeants indépendamment de leur sexe. Cependant, en augmentant la participation des femmes aux  postes de direction, ces qualités influenceront de manière plus cohérente la culture du  leadership et caractériseront les stratégies de mise en œuvre des projets.  

Créer des occasions pour les femmes de participer aux divers niveaux de gouvernance ainsi  que dans de multiples rôles communautaires s'avérera essentiel pour s’assurer que leur  expérience influence de plus en plus les décisions importantes. Cependant, pour que cette  participation s'exprime pleinement, il faudra intégrer intentionnellement le principe de  l’égalité des sexes dans les processus de gouvernance eux-mêmes et reconfigurer les  systèmes institutionnels pour rendre possible des relations équilibrées. La possibilité d’une  participation active des femmes à l'élaboration des prises de décision devra être garantie.  La reconnaissance du fait que la multiplicité des perspectives est une condition préalable à  un questionnement efficace sur les défis qu’affronte la société devra caractériser chaque  délibération. Cela devra faire partie du travail de transformation en environnements  inclusifs des lieux historiquement dominés par les hommes, environnements où tous se  sentiront autorisés à s'engager, et où les hommes, motivés par un esprit de compréhension,  apprendront à consulter et à agir véritablement de concert avec les femmes. À mesure que  chacun sera valorisé pour ses contributions spécifiques à l’intérêt collectif, la confiance, si  essentielle à la résilience de toute communauté, pourra se concrétiser entre les individus  mais aussi dans les institutions engagées pour le bien-être de tous. L'établissement de  relations plus matures au sein des systèmes de gouvernance deviendra donc à la fois un  processus et un résultat dans l'élaboration de politiques capables de répondre aux impacts  du changement climatique. 

*** 

Pour que cette transformation perdure, il faudra que s’enracinent, dans l’ensemble de la  société, le concept de l'égalité des sexes et l’engagement à construire, dans tous les  domaines, une vie publique façonnée à la fois par les femmes et par les hommes, dans un  partenariat dynamique. Pour préparer le terrain à cette culture de l'égalité, des politiques  internationales, guidées par des principes de justice, d'équité et de dignité, seront  indispensables tout comme la création d'institutions mondiales chargées de systématiser les  connaissances acquises par les expériences locales. En effet, le travail de promotion de  l'égalité entre les sexes doit se faire autant dans un contexte local qu'international. Par  exemple, à Dili, au Timor oriental, les efforts déployés, six mois avant un cyclone  dévastateur, pour tisser un modèle unifié de vie communautaire ont contribué à la résilience  de la communauté. « Dans ce court laps de temps, nous avons beaucoup appris sur la façon  de servir ensemble. Chaque jour, nous agissions puis analysions nos résultats avant de  planifier le jour suivant », rapporte un membre de cette communauté. Ce mode de  collaboration, qui s'éloigne des notions préconçues de progrès, a permis de développer les  compétences et les réseaux nécessaires à la formation des structures de secours capables de  distribuer de la nourriture et d'autres produits essentiels. Sans attendre de rémunération, les  membres de cette communauté ont soutenu plus de 7 000 personnes dans 13 villages et  quartiers alors que l'aide extérieure était inaccessible. À Okcheay, au Cambodge, de jeunes  participant à des programmes moraux et spirituels leur apprenant à se mettre au service de  la société, ont conçu collectivement un projet local de plantation d'arbres qui a protégé une  partie de leurs routes de l'érosion du sol lors des graves inondations survenues un an plus  tard. Bien que simples, ces efforts offrent un aperçu de la manière dont le développement de communautés inclusives et cohésives peut contribuer non seulement à la volonté  d’affronter les catastrophes et de survivre, mais aussi de vivre au sens le plus noble du  terme. 

La communauté, élément constitutif de la société mondiale, fournit un lieu où des modes  de vie alternatifs, inclusifs et coopératifs peuvent s'exprimer, où les hommes en viennent à  considérer sans réserve les femmes comme des partenaires égales, et où tous peuvent  développer des capacités de leadership. Construits à la base, ces nouveaux modèles de vie  communautaire s'inscrivent dans une entreprise mondiale plus vaste, car les communautés  qui apprennent à appliquer le principe de l'égalité des sexes, en toutes circonstances et pour  le bien de tous, contribuent à un corpus croissant de connaissances au niveau international.  Ce processus peut prendre diverses formes. Pour sa part, la communauté bahá'íe mondiale,  avec d'autres collaborateurs, a appris à appliquer des principes spirituels à la vie de la  communauté en éliminant les obstacles préjudiciables à la participation des femmes. Grâce  à des programmes d'éducation morale, des attitudes d'unité et de camaraderie sont  inculquées dès le plus jeune âge, de sorte que les participants en viennent à se considérer  comme des alliés précieux qui travaillent au bien-être de leur communauté. Le concept de  renforcement des capacités est au cœur de ce processus : il s'agit d'améliorer la capacité des  participants à mieux comprendre les réalités matérielles, sociales et spirituelles de leurs  sociétés et à concevoir collectivement les prochaines étapes de leur propre voie de progrès,  tout en s'épanouissant en servant les autres. À cette fin, des lieux ont émergé de manière  organique pour que les individus puissent réfléchir ensemble à leurs défis, identifier des  réponses constructives et explorer des questions plus profondes liées au sens de la vie. C’est  dans ces lieux qu’en temps de difficulté, l'espoir peut s’exprimer et où les liens de solidarité  peuvent se renforcer. Les exemples susmentionnés montrent que les capacités, les attitudes  et les qualités qui caractérisent une communauté peuvent renforcer sa résilience face à des  événements extrêmes ou à des difficultés environnementales permanentes. 

*** 

Les Nations unies sont particulièrement bien placées pour montrer à quoi pourrait  ressembler, au niveau international, une telle culture de l'égalité, en créant par exemple,  entre ses multiples agences, des lieux de délibération ouverts, en harmonisant ses divers  processus liés à l'égalité et à l'inclusion des sexes, et en étudiant comment sa structure  interne pourrait refléter de plus en plus ces principes. Les Nations unies joueront sans aucun  doute un rôle essentiel dans l'élaboration de cadres politiques internationaux et dans  l'encouragement du financement d'initiatives favorisant une meilleure appréciation de  l'impératif de l'égalité des sexes. Et elles pourraient faciliter le partage des connaissances  créées par les acteurs à chaque niveau. À ce sujet, des considérations importantes telles que  la manière dont les dispositifs institutionnels et sociétaux peuvent être reconfigurés pour  permettre une participation significative des femmes, ainsi que la manière dont des sociétés  solidaires peuvent être forgées avant même le début d'une catastrophe, pourraient être  revues périodiquement dans des cadres internationaux tels que cette Commission. 

L'état du monde met en évidence une vérité universelle : les expériences collectives de  l'humanité sont partagées et des réponses efficaces exigent que l'ensemble des perspectives  soient représentées à tous les niveaux de gouvernance. On commence à voir des exemples  où des expressions plus matures de la vie communautaire et des dispositions institutionnelles ont permis aux femmes de jouer un rôle de protagonistes efficaces face  aux difficultés locales et aux catastrophes mondiales. C'est précisément dans les périodes  de turbulence qu'il existe de profondes possibilités de redéfinir les valeurs collectives et les  hypothèses qui les sous-tendent. Les défis posés par le changement climatique devraient  servir de catalyseurs pour adopter de nouvelles approches de formes de gouvernance  inclusives ainsi que des modèles de vie communautaire équitables, capables de libérer toute  la gamme des expériences humaines. 

Source URL : https://www.bic.org/sites/default/files/211117_heart_of_resilience- _csw_66_statement.pdf 

Traduction du Bureau des affaires extérieures des bahá'ís de France

 

Dirençliliğin Temeli: Bir Eşitlik Kültürünün Katalizörü Olarak İklim Krizi

Dirençliliğin Temeli: Bir Eşitlik Kültürünün Katalizörü Olarak İklim Krizi

Bahai Uluslararası Toplumu tarafından BM Kadının Statüsü Komisyonu’nun 66. oturumuna sunulan bir bildiri

 
New York—12 February 2022

İklim değişikliğinin yaklaşmakta olan risklerinin kendilerini her gün hissettirdiği bir dünyada, çift yönlü bir gerçeklik ortaya çıkmaktadır: kadınlar her ne kadar iklim değişikliğinden orantısız bir şekilde etkileniyor olsalar da, müdahale çabalarına öncülük etmek için de benzersiz bir konumdadırlar. İklim kaynaklı felaketin sonucunda, istikrarlı ve sağlıklı ekosistemlere doğrudan bağlı olan ve çoğunlukla kadınlar tarafından üstlenilen geçim kaynakları alt üst olmaktadır. Birçok kadın topraklara, barınacak bir yere ve ayrıca mali desteğe veya yardıma erişimlerini kaybetmektedir. Kadınların potansiyellerini tamamıyla gerçekleştirmede hâlihazırda yetersiz kalan toplumlarda, savunmasızlıklar derinleşmektedir. Bununla birlikte, kadınlar yalnızca kurban da değildirler. İçgörüleri, insan deneyiminin yelpazesini oluşturmakta ve gerçekliğin daha eksiksiz bir resminin oluşturulmasını sağlamaktadır. Genellikle geniş çevrelerle bağlantısı olan kadınlar, toplumsal gelişimin, toplum temelli çözümlerin ve seferberliğin ayrılmaz bir unsurudurlar. İster iktisadi düşüncede liderler, politika yapıcılar, iklim aktivistleri, küçük toprak sahibi çiftçiler olarak veya ister çok sayıda başka kapasite aracılığıyla olsun, dünya çapındaki kadınlar, iklim eylemi, doğal kaynak yönetimi, gıda güvenliği ve sürdürülebilir çözümlere yönelik bilimsel inovasyonla ilgili konularda önemli katkılar sunmaktadırlar. Genç veya yaşlı olsun, kadınların deneyimleri, insanlığın evini, şimdiki nesli ve gelecek kuşakları koruma konusunda derin bir içgörü sunmaktadır. Kadınların potansiyelinden tam olarak yararlanılmasını sağlamak, en az iki cephede hareket gerektirecektir: kadınların liderlik rollerindeki varlıklarını artırmak ve toplum yaşamına daha anlamlı bir şekilde katılmaları için koşullar yaratmak.

Artan iklim risklerinin ortasında, aile, toplum, yerel yönetim, şirket veya millet içinde olsun geniş toplumun her düzeyinde kadın liderliğinin benimsenmesinin ve teşvik edilmesinin insanlığa ne kadar fayda sağladığı giderek daha net hale gelmektedir. Kararlılık ya da rekabetçilik gibi sıklıkla eril olarak nitelendirilen liderlik özellikleri, sıklıkla dişil olarak nitelendirilen iş birliği ile kapsayıcılığa yatkınlık ve başkalarını önemseme ile kendini düşünmeme mizacıyla dengelenmedikleri takdirde sınırlı olduklarını kanıtlamışlardır. Daha uzun vadeli çıkarlara öncelik verme, gelecek nesillerin refahını göz önünde bulundurma ve politikaların insani etkilerini daha geniş bir şekilde araştırma eğilimi, daha dirençli toplumlar inşa etmek için çevreye duyarlı programlar ve stratejiler geliştirmede gerekli araçlar olarak giderek daha fazla kabul görmektedir. Elbette bu özellikler, liderler tarafından cinsiyetten bağımsız olarak sergilenebilir. Ancak kadınların liderlik rollerine katılımlarını arttırarak, bu gibi nitelikler, liderlik kültürünü daha tutarlı bir biçimde şekillendirmekte ve uygulamadaki stratejileri nitelendirmektedir. 

Kadınların yönetimin farklı seviyelerine ve çeşitli toplumsal rollere katılımları için fırsatlar yaratmak, deneyimlerinin önemli kararları giderek daha fazla etkilemesini sağlamada kritik bir öneme sahip olurdu. Bununla birlikte, anlamlı katılımın tam olarak ifade bulması için, cinsiyet eşitliği ilkesine bağlılığın yönetimsel süreçlere bilinçli olarak örülmesi ve kurumsal sistemlerin adil ilişkilere yol açacak şekilde yeniden yapılandırılması gerekecektir. Kadınların karar alma ortamlarını şekillendirmeye aktif katılımları için olanaklar sağlanması gerekecektir. Bakış açılarının çokluğunun ve çeşitliliğinin, toplumun meydan okumalarına dair etkin bir şekilde araştırma yapılabilmesi için bir ön koşul olduğunun kabulünün, her türlü müzakere ortamını nitelendirmesi gerekecektir. Bu, tarih boyunca erkeklerin egemen olduğu ortamları kapsayıcı ortamlara dönüştürme işinin bir parçasını teşkil edecektir, öyle ki buralarda herkes katılım için teşvik edildiğini hissetsin ve erkekler bir anlayış ruhuyla güdülenerek kadınlarla canı gönülden meşveret etmeyi ve onlarla uyum içinde hareket etmeyi öğrensin. Her biri topluma yaptıkları ayırt edici katkılardan dolayı değer görmeye başladıkça, herhangi bir toplumun dirençliliği için son derece kritik olan güvene dayalı temeller, bireyler arasında ama aynı zamanda herkesin iyiliğine adanmış kurumlar içinde de giderek daha görünür hale gelebilir. O halde, yönetim sistemleri içerisinde daha olgun ilişkiler kurmak, iklim değişikliğinin etkilerine yanıt verebilecek politikalar geliştirmede hem bir süreç hem de bir sonuç haline gelmektedir.

Kalıcı dönüşüm olması için, toplumun cinsiyet eşitliğine kendini topyekûn adaması ve hayatın her alanında dinamik bir ortaklık içindeki kadınlar ve erkekler tarafından şekillendirilen bir kamusal yaşam inşa etme taahhüdünün kök salması gerekecektir. Küresel düzeyde, adalet, hakkaniyet ve haysiyet ilkeleri ile kılavuzlanan uluslararası politikaların yanı sıra yerel deneyim yoluyla kazanılan içgörüleri sistematikleştirmekle görevli küresel kurumların ortaya çıkması, eşitlik kültürüne zemin hazırlamada vazgeçilmez olacaktır. O halde, cinsiyet eşitliğini geliştirme çalışmaları, uluslararası olduğu kadar yerel bağlamda da sürdürülmelidir. Örneğin Dili, Timor-Leste’de, yıkıcı bir kasırgadan altı ay önce birleşik bir toplum yaşamı modeli oluşturmaya yönelik çabalar, toplumun dirençliliğine katkıda bulunmuştur. O toplumun üyelerinden biri, şunları ifade etmiştir: “O kısa süre içinde bir bütün olarak nasıl hizmet edebileceğimiz hakkında çok şey öğrendik. Her gün harekete geçiyor, yansıma yapıyor ve bir sonraki gün için plan yapıyoruz.” İlerleme kavramına dair toplumda yerleşmiş olan kanılardan uzaklaşarak geliştirilen bu iş birliği hâli, kasırgadan sonra gıda ve diğer temel ihtiyaçları dağıtmak üzere destek yapıları oluşturmak için gereken becerilerin ve ağların geliştirilmesine yardımcı olmuştur. Herhangi bir ücret beklentisi olmadan, dışarıdan gelecek yardıma erişimin kesilmiş durumda olduğu 13 köy ve mahallede 7.000’den fazla insana yardımcı olmuşlardır. Okcheay, Kamboçya'da ise, topluma kolektif olarak hizmet etmeleri konusunda kendilerini güçlendiren ahlaki ve ruhani programlara katılan gençler, yerel bir ağaç dikme projesi gerçekleştirmiş ve bu ağaçlar, yollarının bir bölümünü bir yıl sonra başlayan şiddetli sellerin sebep olduğu toprak erozyonundan korumuştur. Bu çabalar, basit olmakla birlikte, kapsayıcı ve birleşmiş toplumlar geliştirmenin yalnızca dayanma ve hayatta kalma isteğine değil, aynı zamanda kelimenin en yüksek anlamıyla yaşama isteğine de katkıda bulunabileceği yollara dair parıltılar sunmaktadır.

Küresel arenanın bir yapı taşı olan toplum; alternatif, kapsayıcı ve iş birliğine dayanan yaşam biçimlerinin ifade bulabileceği, erkeklerin kadınları samimi bir biçimde eşit ortaklar olarak görmeye başladıkları ve hepsinin liderlik becerilerini geliştirmek için güçlendirildiği bir alan sağlayabilir. Cinsiyet eşitliği ilkesini herkesin iyiliği için her koşulda uygulamayı öğrenmekte olan toplumlar uluslararası düzeyde büyüyen bir bilgi birikimine katkıda bulundukça, temelden inşa edilmekte olan yeni toplum yaşamı kalıpları daha büyük bir küresel girişim içinde kendilerine yer bulmaya başlamaktadır. Böyle bir süreç çeşitli biçimler alabilir. Kendine düşen kısmı olarak dünya çapındaki Bahai toplumu, iş birliği yaptığı diğerleriyle birlikte, kadınların katılımının önünde duran önyargı engellerini yıkmak için ruhani ilkelerin toplum yaşamına uygulanışına dair öğrenme elde etmektedir. Ahlaki eğitim programları aracılığıyla, birlik ve kardeşlik tutumları genç yaşlardan itibaren aşılanmaktadır ki katılımcılar birbirlerini toplumlarının iyiliği için çalışan değerli müttefikler olarak görsünler. Bu sürecin kalbinde kapasite inşa etme kavramı yer almaktadır, bu da katılımcıların geniş toplumlarının maddi, sosyal ve ruhani gerçekliklerini daha iyi anlama ve hizmetten edinilen tatmin duygusu ile gelişim yollarını kolektif bir biçimde çizerken sonraki adımları tasarlama becerilerinin arttırılmasıdır. Bu amaca yönelik olarak, bireylerin meydan okumaları üzerinde yansıma yaptıkları, yapıcı yanıtları belirledikleri ve yaşamın anlamı ile ilgili daha derin soruları araştırdıkları ortamlar organik bir şekilde ortaya çıkmıştır. Bu ortamlar, zor zamanlarda umudun ifade bulduğu ve dayanışma bağlarının güçlenebileceği meydanlar olarak hizmet edebilir. Yukarıda belirtilen örnekler, bir toplumu nitelendiren kapasite, tutum ve niteliklerin, sıra dışı olaylar veya devam eden çevre sorunları karşısında o toplumun dirençliliğini güçlendirebileceğini göstermektedir.

Birleşmiş Milletler böyle bir eşitlik kültürünün uluslararası düzeyde neye benzeyebileceğini gözler önüne sermek için eşsiz bir konuma sahiptir, bunun vasıtaları örneğin kurumları arasında açık müzakere alanları yaratmak, cinsiyet eşitliği ve kapsayıcılık ile ilgili çeşitli süreçleri birbiri ile uyumlu hale getirmek ve iç yapısının bu ilkeleri nasıl giderek daha fazla yansıtabileceğini öğrenmektir. BM ayrıca uluslararası politika çerçevelerini şekillendirmede ve cinsiyet eşitliğinin zorunluluğuna dair daha fazla takdiri besleyen girişimlere destek olacak finansmanı teşvik etmede de şüphesiz kritik öneme sahip olacaktır. Ayrıca, her seviyedeki aktörler tarafından yaratılan bilginin paylaşımını kolaylaştırabilecektir. Bu bağlamda, kadınların anlamlı katılımlarını sağlamak için kurumsal ve toplumsal düzenlemelerin nasıl yeniden yapılandırılabileceği ve felaketin eşiğinde olunsa dahi birleşmiş geniş toplumların nasıl oluşturulabileceği gibi önemli hususlar, bu Komisyon gibi uluslararası ortamlarda periyodik olarak tekrar tekrar ele alınabilir. 

Dünyanın durumu şu evrensel hakikate işaret etmektedir ki, insanlığın kolektif deneyimleri ortaktır ve etkili yanıtlar, bakış açıları yelpazesinin tamamının her yönetim seviyesinde temsil edilmesini gerektirir. Toplum yaşamının ve kurumsal düzenlemelerin daha olgun ifadelerinin, kadınların yerel zorluklar ve küresel felaketler karşısında etkili baş aktörler olarak liderlik etmelerini mümkün kıldığı örnekler ortaya çıkmaya başlamaktadır. Kolektif değerleri ve bunların altında yatan varsayımları yeniden tanımlamak için derin fırsatların bulunduğu an tam da çalkantı zamanlarıdır. İklim değişikliğinin ortaya çıkardığı meydan okumalar, hem kapsayıcı yönetim biçimlerine yönelik yeni yaklaşımların hem de insan deneyimi yelpazesinin bütününe kapı açacak adil toplum yaşamı modellerinin benimsenmesi için katalizör görevi görmelidir.

Jantung dari Ketangguhan

Jantung dari Ketangguhan

Krisis Iklim sebagai sebuah Katalis untuk Budaya Kesetaraan

Pernyataan dari Bahá'í International Community untuk sesi ke-66 Komisi PBB tentang Status Perempuan

New York—12 February 2022

Dalam dunia di mana risiko perubahan iklim yang akan terjadi mengancam setiap harinya, sebuah realitas ganda muncul dengan sendirinya—ketika di satu sisi perempuan terpengaruh secara tidak proporsional oleh perubahan iklim, di sisi lain mereka secara unik ditempatkan untuk memimpin berbagai upaya sebagai tanggapan. Karena bencana yang diakibatkan iklim, mata pencaharian yang bergantung secara langsung pada lingkungan yang sehat dan stabil—yang seringkali sebagian besar diupayakan oleh perempuan—menjadi gagal. Banyak yang kehilangan akses terhadap lahan, tempat tinggal, serta dukungan keuangan atau bantuan dana pinjaman. Kerentanan semakin parah ketika masyarakat telah gagal untuk memahami potensi penuh dari perempuan. Namun, perempuan bukanlah sekedar korban. Wawasan mereka membentuk berbagai pengalaman manusia dan memungkinkan terbentuknya gambaran yang lebih lengkap tentang realitas. Perempuan merupakan elemen integral dari perkembangan komunal, solusi-solusi berbasis komunitas, dan berbagai pergerakan karena mereka seringkali terhubung dengan jaringan yang luas. Sebagai pemimpin-pemimpin baik dalam pemikiran ekonomi, pembuat kebijakan, aktivis iklim, petani kecil, atau melalui berbagai kapasitas lainnya, perempuan di seluruh dunia sedang membuat kontribusi yang signifikan terkait aksi iklim, manajemen sumber daya alam, ketahanan pangan, dan inovasi ilmiah untuk solusi-solusi berkelanjutan. Pengalaman-pengalaman dari perempuan, tua dan muda, menawarkan wawasan mendasar dalam memelihara rumah umat manusia, untuk generasi saat ini, dan yang akan datang. Untuk memastikan bahwa potensi dari perempuan dapat sepenuhnya dimanfaatkan akan membutuhkan aksi dari setidaknya dua hal: meningkatkan kehadiran perempuan dalam peran-peran kepemimpinan dan menciptakan berbagai kondisi di mana perempuan dapat terlibat dengan lebih bermakna dalam kehidupan komunitas.

___________

Di tengah meningkatnya risiko iklim, semakin jelas terlihat betapa banyak manfaat yang diterima umat manusia saat kepemimpinan perempuan dijalankan dan digalakkan di setiap tingkat di masyarakat, baik dalam keluarga, komunitas, pemerintah lokal, korporasi, maupun negara. Sifat-sifat kepemimpinan yang umumnya diasosiasikan dengan maskulinitas—contohnya, ketegasan dan daya saing–telah terbukti terbatas ketika tidak didampingi dengan sifat-sifat yang umumnya diasosiasikan dengan sifat feminim, seperti kecenderungan untuk bekerja sama dan merangkul semua, serta sikap kepedulian dan tidak mementingkan diri sendiri. Kecenderungan untuk mengutamakan kepentingan jangka panjang, untuk mempertimbangkan kesejahteraan generasi masa depan, dan untuk menyelidiki secara lebih luas dampak manusia terhadap kebijakan menjadi semakin diakui sebagai alat-alat yang penting dalam merumuskan program-program yang sadar lingkungan dan strategi-strategi untuk membangun masyarakat yang lebih tangguh. Tentu saja, sifat-sifat ini dapat dimiliki oleh para pemimpin tanpa memandang gender. Namun, dengan meningkatkan partisipasi perempuan dalam peran kepemimpinan, sifat-sifat ini secara lebih konsisten menjiwai budaya kepemimpinan dan memberi ciri pada strategi praktis.

Menciptakan kesempatan-kesempatan bagi partisipasi perempuan pada berbagai tingkat pemerintahan dan juga dalam berbagai peran dalam komunitas akan terbukti sangat penting dalam memastikan pengalaman mereka semakin mendasari pembuatan keputusan. Namun demikian, agar keterlibatan yang bermakna menemukan ekspresi sepenuhnya, komitmen pada prinsip kesetaraan gender perlu dengan sengaja dirajut dalam proses pemerintahan itu sendiri, dan sistem kelembagaan perlu dikonfigurasi ulang untuk memunculkan hubungan yang adil. Berbagai kemungkinan perlu dipastikan bagi keterlibatan aktif perempuan dalam membentuk ruang-ruang pengambilan keputusan. Pengakuan bahwa keragaman perspektif merupakan sebuah prasyarat bagi penyelidikan yang efektif atas tantangan-tantangan sosial masyarakat perlu menjadi ciri dari setiap musyawarah. Hal ini akan membangun sebagian dari pekerjaan mentransformasikan ruang yang secara historis dikuasai oleh laki-laki menjadi lingkungan yang inklusif di mana semua merasa diberdayakan untuk terlibat, dan di mana laki-laki, tergerak oleh semangat pemahaman, belajar untuk secara sungguh-sungguh bermusyawarah dan bertindak bersama-sama dengan perempuan. Ketika setiap orang dihargai atas berbagai kontribusinya bagi kemajuan kolektif, pondasi rasa saling percaya, yang begitu penting bagi ketangguhan komunitas mana pun, dapat mengkristal bukan hanya di antara individu-individu, tetapi juga dalam lembaga-lembaga yang berkomitmen untuk kesejahteraan masyarakat. Selanjutnya, membangun hubungan yang lebih dewasa dalam sistem pemerintahan, akan menjadi proses dan hasil dari pengembangan kebijakan yang mampu menangani dampak perubahan iklim.

_______

Agar transformasi abadi terwujud, dedikasi dari seluruh masyarakat untuk kesetaraan gender dan komitmen untuk membangun kehidupan publik yang dibentuk oleh perempuan dan laki-laki dalam kemitraan yang dinamis perlu mengakar dalam setiap aspek kehidupan. Pada tingkat global, kebijakan-kebijakan internasional—yang dibimbing oleh prinsip keadilan, kesetaraan, dan martabat—akan sangat diperlukan untuk mempersiapkan panggung bagi suatu budaya kesetaraan, seperti halnya penciptaan institusi global yang ditugaskan untuk mensistematisasi wawasan-wawasan yang diperoleh melalui pengalaman lokal. Selanjutnya, usaha untuk memajukan kesetaraan gender harus dilanjutkan pada konteks lokal sebagaimana telah dilakukan di tingkat internasional. Di Dili, Timor Leste, misalnya, upaya-upaya untuk menjalin pola kehidupan masyarakat yang bersatu enam bulan sebelum terjadinya topan yang menghancurkan, telah berkontribusi pada resiliensi masyarakat. “Dalam waktu yang singkat itu, kami belajar banyak mengenai cara untuk mengabdi bersama sebagai satu kesatuan. Setiap hari kami bertindak dan berefleksi, dan kemudian berencana untuk keesokan harinya,” kata salah satu anggota komunitas tersebut. Cara kolaboratif ini, beralih dari gagasan sebelumnya mengenai kemajuan, telah membantu mengembangkan keahlian dan jaringan yang dibutuhkan untuk membentuk struktur-struktur bantuan yang mampu mendistribusikan makanan dan kebutuhan-kebutuhan lainnya. Tanpa mengharapkan imbalan apa pun, mereka membantu lebih dari 7.000 orang dari 13 desa dan pemukiman ketika akses menuju bantuan dari luar terputus. Di Okcheay, Kamboja, muda-mudi terlibat dalam program moral dan rohani yang memberdayakan mereka untuk mengabdi kepada masyarakat secara kolektif, dengan merancang proyek penanaman pohon di wilayah setempat, yang selanjutnya melindungi sebagian jalan dari tanah longsor akibat banjir parah setahun kemudian. Meskipun sederhana, upaya-upaya ini, sekilas menawarkan cara-cara untuk menumbuhkan komunitas inklusif dan kohesif yang tidak saja berkontribusi pada keinginan untuk bersabar dan bertahan hidup, tetapi juga untuk hidup dalam makna yang tertinggi.

Komunitas, sebagai building block dari arena global, dapat menyediakan ruang di mana cara hidup alternatif, inklusif, dan kooperatif dapat menemukan ekspresinya, di mana laki-laki sepenuh hati dapat melihat perempuan sebagai mitra yang sederajat, dan semua diberdayakan untuk mengembangkan kemampuan kepemimpinan. Pola-pola baru dari sebuah kehidupan komunitas, yang dibangun dari bawah ke atas, telah menjadi bagian dari sebuah upaya global yang lebih luas seiring komunitas-komunitas ini, yang sedang belajar untuk menerapkan prinsip kesetaraan gender dalam setiap kesempatan, demi kemajuan bersama menyumbang pada sebuah badan pengetahuan yang terus berkembang di tingkat internasional. Proses semacam ini dapat bervariasi. Dalam hal ini, komunitas Bahá’í sedunia, bersama dengan para kolaborator lainnya, telah belajar tentang penerapan prinsip-prinsip rohani di kehidupan komunitas dalam hal merobohkan prasangka yang menjadi penghalang bagi partisipasi perempuan. Melalui program pendidikan moral, sikap-sikap persatuan dan persaudaraan ditanamkan sejak usia muda sehingga para peserta memandang satu sama lain sebagai mitra-mitra berharga yang bekerja untuk kesejahteraan komunitas-komunitas mereka. Inti dari proses ini adalah konsep pembangunan kapasitas—untuk meningkatkan kemampuan para peserta agar lebih memahami realitas materi, sosial, dan rohani dari masyarakat mereka dan untuk merancang langkah-langkah berikutnya saat mereka secara kolektif memetakan jalan kemajuan mereka sendiri, yang dapat diperoleh melalui upaya pengabdian. Untuk tujuan ini, ruang-ruang telah muncul secara organik bagi para individu untuk merefleksikan bersama tantangan-tantangan mereka, mengidentifikasi tanggapan-tanggapan yang konstruktif, dan mengeksplorasi pertanyaan-pertanyaan mendalam yang berhubungan dengan arti kehidupan. Ruang-ruang ini menjadi suatu arena di mana harapan di masa-masa sulit terekspresikan dan ikatan solidaritas diperkuat. Contoh yang telah disebutkan di atas mendemonstrasikan bahwa kapasitas, perilaku, dan sifat-sifat yang menjadi dasar karakter suatu komunitas dapat memperkuat ketangguhannya pada saat menghadapi peristiwa-peristiwa ekstrim ataupun beban lingkungan yang terus terjadi.

________

Perserikatan Bangsa-Bangsa secara unik ditempatkan untuk menunjukkan budaya kesetaraan di tingkat internasional, antara lain dengan membuka ruang musyawarah di antara agen-agennya, menyelaraskan beragam proses yang berkaitan dengan kesetaraan gender dan inklusi, dan belajar bagaimana agar struktur internal semakin mampu mencerminkan prinsip-prinsip ini. PBB tanpa diragukan lagi terbukti sangat penting dalam membentuk kerangka kebijakan internasional dan mendorong pendanaan dalam mendukung berbagai inisiatif yang merawat penghargaan yang lebih besar atas pentingnya kesetaraan gender. Ini dapat memfasilitasi penyebaran pengetahuan yang diciptakan oleh para aktor di berbagai tingkat. Dalam hal ini, berbagai pertimbangan penting seperti bagaimana pengaturan institusional dan sosial dapat dikonfigurasi ulang sehingga memungkinkan partisipasi yang bermakna dari perempuan dan bagaimana masyarakat yang kohesif dapat ditempa bahkan sebelum terjadinya bencana, dapat ditinjau ulang secara berkala di ranah internasional seperti halnya di Komisi ini.

Kondisi dunia saat ini menunjukkan kebenaran universal bahwa pengalaman kolektif umat manusia menjadi milik bersama dan tanggapan efektif membutuhkan spektrum perspektif yang lengkap agar dapat diterapkan di tiap tingkatan pemerintahan. Berbagai contoh mulai muncul ketika ekspresi kehidupan komunitas menjadi semakin dewasa dan pengaturan kelembagaan memungkinkan perempuan untuk memimpin sebagai protagonis efektif dalam menghadapi petaka lokal dan bencana global. Tentu saja dalam masa pergolakan inilah kesempatan yang besar muncul untuk mendefinisikan ulang nilai-nilai kolektif dan asumsi-asumsi yang mendasarinya. Beragam tantangan akibat perubahan iklim harus berfungsi sebagai katalis untuk menjalankan berbagai pendekatan baru guna membentuk pemerintahan yang inklusif serta pola kehidupan komunitas yang adil sehingga mampu menyingkapkan seluruh pengalaman manusia.

Dirençliliğin Temeli: Bir Eşitlik Kültürünün Katalizörü Olarak İklim Krizi

Dirençliliğin Temeli: Bir Eşitlik Kültürünün Katalizörü Olarak İklim Krizi

Bahai Uluslararası Toplumu tarafından BM Kadının Statüsü Komisyonu’nun 66. oturumuna sunulan bir bildiri

New York—12 February 2022

İklim değişikliğinin yaklaşmakta olan risklerinin kendilerini her gün hissettirdiği bir dünyada, çift yönlü bir gerçeklik ortaya çıkmaktadır: kadınlar her ne kadar iklim değişikliğinden orantısız bir şekilde etkileniyor olsalar da, müdahale çabalarına öncülük etmek için de benzersiz bir konumdadırlar. İklim kaynaklı felaketin sonucunda, istikrarlı ve sağlıklı ekosistemlere doğrudan bağlı olan ve çoğunlukla kadınlar tarafından üstlenilen geçim kaynakları alt üst olmaktadır. Birçok kadın topraklara, barınacak bir yere ve ayrıca mali desteğe veya yardıma erişimlerini kaybetmektedir. Kadınların potansiyellerini tamamıyla gerçekleştirmede hâlihazırda yetersiz kalan toplumlarda, savunmasızlıklar derinleşmektedir. Bununla birlikte, kadınlar yalnızca kurban da değildirler. İçgörüleri, insan deneyiminin yelpazesini oluşturmakta ve gerçekliğin daha eksiksiz bir resminin oluşturulmasını sağlamaktadır. Genellikle geniş çevrelerle bağlantısı olan kadınlar, toplumsal gelişimin, toplum temelli çözümlerin ve seferberliğin ayrılmaz bir unsurudurlar. İster iktisadi düşüncede liderler, politika yapıcılar, iklim aktivistleri, küçük toprak sahibi çiftçiler olarak veya ister çok sayıda başka kapasite aracılığıyla olsun, dünya çapındaki kadınlar, iklim eylemi, doğal kaynak yönetimi, gıda güvenliği ve sürdürülebilir çözümlere yönelik bilimsel inovasyonla ilgili konularda önemli katkılar sunmaktadırlar. Genç veya yaşlı olsun, kadınların deneyimleri, insanlığın evini, şimdiki nesli ve gelecek kuşakları koruma konusunda derin bir içgörü sunmaktadır. Kadınların potansiyelinden tam olarak yararlanılmasını sağlamak, en az iki cephede hareket gerektirecektir: kadınların liderlik rollerindeki varlıklarını artırmak ve toplum yaşamına daha anlamlı bir şekilde katılmaları için koşullar yaratmak.

Artan iklim risklerinin ortasında, aile, toplum, yerel yönetim, şirket veya millet içinde olsun geniş toplumun her düzeyinde kadın liderliğinin benimsenmesinin ve teşvik edilmesinin insanlığa ne kadar fayda sağladığı giderek daha net hale gelmektedir. Kararlılık ya da rekabetçilik gibi sıklıkla eril olarak nitelendirilen liderlik özellikleri, sıklıkla dişil olarak nitelendirilen iş birliği ile kapsayıcılığa yatkınlık ve başkalarını önemseme ile kendini düşünmeme mizacıyla dengelenmedikleri takdirde sınırlı olduklarını kanıtlamışlardır. Daha uzun vadeli çıkarlara öncelik verme, gelecek nesillerin refahını göz önünde bulundurma ve politikaların insani etkilerini daha geniş bir şekilde araştırma eğilimi, daha dirençli toplumlar inşa etmek için çevreye duyarlı programlar ve stratejiler geliştirmede gerekli araçlar olarak giderek daha fazla kabul görmektedir. Elbette bu özellikler, liderler tarafından cinsiyetten bağımsız olarak sergilenebilir. Ancak kadınların liderlik rollerine katılımlarını arttırarak, bu gibi nitelikler, liderlik kültürünü daha tutarlı bir biçimde şekillendirmekte ve uygulamadaki stratejileri nitelendirmektedir. 

Kadınların yönetimin farklı seviyelerine ve çeşitli toplumsal rollere katılımları için fırsatlar yaratmak, deneyimlerinin önemli kararları giderek daha fazla etkilemesini sağlamada kritik bir öneme sahip olurdu. Bununla birlikte, anlamlı katılımın tam olarak ifade bulması için, cinsiyet eşitliği ilkesine bağlılığın yönetimsel süreçlere bilinçli olarak örülmesi ve kurumsal sistemlerin adil ilişkilere yol açacak şekilde yeniden yapılandırılması gerekecektir. Kadınların karar alma ortamlarını şekillendirmeye aktif katılımları için olanaklar sağlanması gerekecektir. Bakış açılarının çokluğunun ve çeşitliliğinin, toplumun meydan okumalarına dair etkin bir şekilde araştırma yapılabilmesi için bir ön koşul olduğunun kabulünün, her türlü müzakere ortamını nitelendirmesi gerekecektir. Bu, tarih boyunca erkeklerin egemen olduğu ortamları kapsayıcı ortamlara dönüştürme işinin bir parçasını teşkil edecektir, öyle ki buralarda herkes katılım için teşvik edildiğini hissetsin ve erkekler bir anlayış ruhuyla güdülenerek kadınlarla canı gönülden meşveret etmeyi ve onlarla uyum içinde hareket etmeyi öğrensin. Her biri topluma yaptıkları ayırt edici katkılardan dolayı değer görmeye başladıkça, herhangi bir toplumun dirençliliği için son derece kritik olan güvene dayalı temeller, bireyler arasında ama aynı zamanda herkesin iyiliğine adanmış kurumlar içinde de giderek daha görünür hale gelebilir. O halde, yönetim sistemleri içerisinde daha olgun ilişkiler kurmak, iklim değişikliğinin etkilerine yanıt verebilecek politikalar geliştirmede hem bir süreç hem de bir sonuç haline gelmektedir.

Kalıcı dönüşüm olması için, toplumun cinsiyet eşitliğine kendini topyekûn adaması ve hayatın her alanında dinamik bir ortaklık içindeki kadınlar ve erkekler tarafından şekillendirilen bir kamusal yaşam inşa etme taahhüdünün kök salması gerekecektir. Küresel düzeyde, adalet, hakkaniyet ve haysiyet ilkeleri ile kılavuzlanan uluslararası politikaların yanı sıra yerel deneyim yoluyla kazanılan içgörüleri sistematikleştirmekle görevli küresel kurumların ortaya çıkması, eşitlik kültürüne zemin hazırlamada vazgeçilmez olacaktır. O halde, cinsiyet eşitliğini geliştirme çalışmaları, uluslararası olduğu kadar yerel bağlamda da sürdürülmelidir. Örneğin Dili, Timor-Leste’de, yıkıcı bir kasırgadan altı ay önce birleşik bir toplum yaşamı modeli oluşturmaya yönelik çabalar, toplumun dirençliliğine katkıda bulunmuştur. O toplumun üyelerinden biri, şunları ifade etmiştir: “O kısa süre içinde bir bütün olarak nasıl hizmet edebileceğimiz hakkında çok şey öğrendik. Her gün harekete geçiyor, yansıma yapıyor ve bir sonraki gün için plan yapıyoruz.” İlerleme kavramına dair toplumda yerleşmiş olan kanılardan uzaklaşarak geliştirilen bu iş birliği hâli, kasırgadan sonra gıda ve diğer temel ihtiyaçları dağıtmak üzere destek yapıları oluşturmak için gereken becerilerin ve ağların geliştirilmesine yardımcı olmuştur. Herhangi bir ücret beklentisi olmadan, dışarıdan gelecek yardıma erişimin kesilmiş durumda olduğu 13 köy ve mahallede 7.000’den fazla insana yardımcı olmuşlardır. Okcheay, Kamboçya'da ise, topluma kolektif olarak hizmet etmeleri konusunda kendilerini güçlendiren ahlaki ve ruhani programlara katılan gençler, yerel bir ağaç dikme projesi gerçekleştirmiş ve bu ağaçlar, yollarının bir bölümünü bir yıl sonra başlayan şiddetli sellerin sebep olduğu toprak erozyonundan korumuştur. Bu çabalar, basit olmakla birlikte, kapsayıcı ve birleşmiş toplumlar geliştirmenin yalnızca dayanma ve hayatta kalma isteğine değil, aynı zamanda kelimenin en yüksek anlamıyla yaşama isteğine de katkıda bulunabileceği yollara dair parıltılar sunmaktadır.

Küresel arenanın bir yapı taşı olan toplum; alternatif, kapsayıcı ve iş birliğine dayanan yaşam biçimlerinin ifade bulabileceği, erkeklerin kadınları samimi bir biçimde eşit ortaklar olarak görmeye başladıkları ve hepsinin liderlik becerilerini geliştirmek için güçlendirildiği bir alan sağlayabilir. Cinsiyet eşitliği ilkesini herkesin iyiliği için her koşulda uygulamayı öğrenmekte olan toplumlar uluslararası düzeyde büyüyen bir bilgi birikimine katkıda bulundukça, temelden inşa edilmekte olan yeni toplum yaşamı kalıpları daha büyük bir küresel girişim içinde kendilerine yer bulmaya başlamaktadır. Böyle bir süreç çeşitli biçimler alabilir. Kendine düşen kısmı olarak dünya çapındaki Bahai toplumu, iş birliği yaptığı diğerleriyle birlikte, kadınların katılımının önünde duran önyargı engellerini yıkmak için ruhani ilkelerin toplum yaşamına uygulanışına dair öğrenme elde etmektedir. Ahlaki eğitim programları aracılığıyla, birlik ve kardeşlik tutumları genç yaşlardan itibaren aşılanmaktadır ki katılımcılar birbirlerini toplumlarının iyiliği için çalışan değerli müttefikler olarak görsünler. Bu sürecin kalbinde kapasite inşa etme kavramı yer almaktadır, bu da katılımcıların geniş toplumlarının maddi, sosyal ve ruhani gerçekliklerini daha iyi anlama ve hizmetten edinilen tatmin duygusu ile gelişim yollarını kolektif bir biçimde çizerken sonraki adımları tasarlama becerilerinin arttırılmasıdır. Bu amaca yönelik olarak, bireylerin meydan okumaları üzerinde yansıma yaptıkları, yapıcı yanıtları belirledikleri ve yaşamın anlamı ile ilgili daha derin soruları araştırdıkları ortamlar organik bir şekilde ortaya çıkmıştır. Bu ortamlar, zor zamanlarda umudun ifade bulduğu ve dayanışma bağlarının güçlenebileceği meydanlar olarak hizmet edebilir. Yukarıda belirtilen örnekler, bir toplumu nitelendiren kapasite, tutum ve niteliklerin, sıra dışı olaylar veya devam eden çevre sorunları karşısında o toplumun dirençliliğini güçlendirebileceğini göstermektedir.

Birleşmiş Milletler böyle bir eşitlik kültürünün uluslararası düzeyde neye benzeyebileceğini gözler önüne sermek için eşsiz bir konuma sahiptir, bunun vasıtaları örneğin kurumları arasında açık müzakere alanları yaratmak, cinsiyet eşitliği ve kapsayıcılık ile ilgili çeşitli süreçleri birbiri ile uyumlu hale getirmek ve iç yapısının bu ilkeleri nasıl giderek daha fazla yansıtabileceğini öğrenmektir. BM ayrıca uluslararası politika çerçevelerini şekillendirmede ve cinsiyet eşitliğinin zorunluluğuna dair daha fazla takdiri besleyen girişimlere destek olacak finansmanı teşvik etmede de şüphesiz kritik öneme sahip olacaktır. Ayrıca, her seviyedeki aktörler tarafından yaratılan bilginin paylaşımını kolaylaştırabilecektir. Bu bağlamda, kadınların anlamlı katılımlarını sağlamak için kurumsal ve toplumsal düzenlemelerin nasıl yeniden yapılandırılabileceği ve felaketin eşiğinde olunsa dahi birleşmiş geniş toplumların nasıl oluşturulabileceği gibi önemli hususlar, bu Komisyon gibi uluslararası ortamlarda periyodik olarak tekrar tekrar ele alınabilir. 

Dünyanın durumu şu evrensel hakikate işaret etmektedir ki, insanlığın kolektif deneyimleri ortaktır ve etkili yanıtlar, bakış açıları yelpazesinin tamamının her yönetim seviyesinde temsil edilmesini gerektirir. Toplum yaşamının ve kurumsal düzenlemelerin daha olgun ifadelerinin, kadınların yerel zorluklar ve küresel felaketler karşısında etkili baş aktörler olarak liderlik etmelerini mümkün kıldığı örnekler ortaya çıkmaya başlamaktadır. Kolektif değerleri ve bunların altında yatan varsayımları yeniden tanımlamak için derin fırsatların bulunduğu an tam da çalkantı zamanlarıdır. İklim değişikliğinin ortaya çıkardığı meydan okumalar, hem kapsayıcı yönetim biçimlerine yönelik yeni yaklaşımların hem de insan deneyimi yelpazesinin bütününe kapı açacak adil toplum yaşamı modellerinin benimsenmesi için katalizör görevi görmelidir.

Pages

Subscribe to Equality of Women and Men