Equality of Women and Men

Toward Prosperity: The Role of Women and Men in Building a Flourishing World Civilization (2017)

Toward Prosperity: The Role of Women and Men in Building a Flourishing World Civilization (2017)

Commission on the Status of Women
Sixty-first session
13 - 24 March 2017

Follow-up to the Fourth World Conference on Women and
to the twenty-third special session of the General Assembly
entitled “Women 2000: gender equality, development and
peace for the twenty-first century”

—3 March 2017

The leaders of the world bear an unenviable burden. They must provide for the well-being of their citizenries, preferring these over themselves, rejecting outdated models that emphasize self and promote imbalances of power. They must ask, and crucially begin answering, the right questions. For instance: What are the elements of our economic system that make it deeply dysfunctional? Why are women largely excluded from meaningful decision-making when their participation benefits everyone? How can we stem the tide of growing inequality threatening the stability of nations? How can we invest in the well-being of rising generations, giving them every opportunity to walk a path far more meaningful and far less treacherous than the one we have tread?

Women and men are equal, and always have been. This is a spiritual truth whose expression in the world has been suppressed throughout most of history, owing in part to imbalanced systems and structures that have long favoured men’s progress and participation over women’s. While the equality of women and men is being increasingly acknowledged, this does not automatically eliminate the impediments that can obstruct its expression in every dimension of life. On this occasion, as Member States gather to consult about the economic empowerment of women in the changing world of work, we would like to offer some comments on the nature of prosperity itself, taking for granted that it is at once the goal of economic activity and the outcome of genuine progress.

Significant advances have been made in terms of educational access and the creation of environments for women to thrive alongside men; nevertheless, far more remains to be accomplished. Systemic and structural injustice continues to suppress women’s potential, plunging humanity into crisis after crisis. Until these inequalities are thoroughly uprooted from the fabric of society, humanity will remain mired in the conflict, despair, confusion, and imbalance that have come to define much of modern life. While the path towards prosperity has many obstacles, it is also paved with hope.

The world civilization to which humanity aspires is one where the material and spiritual dimensions of life are in harmony, and the material aspects of civilization, such as commerce and governance, are suffused with spiritual principles, such as equity and justice. Naturally, the potency and vigour of a civilization is contingent upon the strength of its component parts. In this regard there is much to say about the qualities governing the relationships among the individuals, institutions, and other constituents that comprise society.

The prevailing economic and geopolitical orders are characterized by conflict and aggression to such an extent that many have succumbed to the view that these qualities represent inescapable features of human nature. While humans are capable of violence, selfishness, cowardice, and competition, they have also repeatedly demonstrated their ability to be kind, to prefer others over themselves, to carry out acts of valour at immense personal cost, and to cooperate when competition is the norm. How much more would these noble tendencies prevail if governments allocated substantial resources to cultivating the higher nature of their citizens, focusing vigorous learning processes around how the latent spiritual and moral powers of their inhabitants can be developed and released? What is more, the dynamics that have come to define relationships of power must be reimagined in the light of a genuine understanding of the oneness of humanity in order for all people to have an opportunity to lead meaningful lives. Understandably, changes of this magnitude will be hard won, requiring vision and sacrifice, and the long-term commitment of the leaders and citizens of the world.

A flourishing world civilization will draw on the participation of all people, whose skills and talents should be harmonized with the needs of the greater good. This will increasingly become possible as all children are given access to a quality education that helps them develop their intellectual and moral capabilities. Moreover, as women are the first educators of rising generations, their educational opportunity should be given emphasis in all communities. The caring, conciliatory qualities that women can bring to the workforce, indeed, to every sphere of life, have long been undervalued, and humanity has subsequently suffered. Can we foresee the fruits that will grow when true partnerships between men and women emerge in all dimensions of life? Humanity can be likened to a bird with two wings, the male and the female, that has struggled to take flight because the female wing has been suppressed for so long. Who can fully envision the great heights to which humanity will soar when both wings are coordinated and strong?

The period of youth is one of immense significance in the life of any human being. This time of life represents a period with special possibilities. It is a time of preparation and action, when the young can develop an orientation to service and a sense of social responsibility that they will carry with them their entire lives. Neither is likely without a special kind of education. Education can be the difference between a young man who respects his female counterparts and one who brutalizes them. Education around such attitudes unfolds at home, in schools, in communities, and the myriad social environments where life plays out.

The family is a crucial social environment within which formative education takes place. In this regard, there is much to be learned about organizing societies in a way that does not exclude women from meaningful participation in work should they decide to dedicate a focused period of their lives to the rearing of children. Conversely, it is important to recognize the significant role of fathers in their families’ lives; their ability for substantial engagement in this arena deserves special consideration.

The discipline that governs our relationships with the world is largely formed within the family. The tendencies to be unjust or just, to act violently or with kindness, to be dishonest or trustworthy, are usually developed at home. These habits are then taken into every instance of social interaction, becoming either obstacles or stepping stones to progress, tearing apart or weaving together the very fabric of society. If brothers are allowed to dominate their sisters, for instance, a habit is formed that will be carried from the living room to the classroom, the workplace and finally, the international arena. Conversely, when daughters are included in decision-making processes, when sons are encouraged to care for the household, characters are being developed. Children learn that the intellectual powers of both boys and girls are vital, that the nurturing qualities for which women are known are equally praiseworthy when demonstrated by men.

With respect to more formal educational programs, the significance of this stage of life must be borne in mind. Young people are beginning to understand their role in society, in all dimensions of life, including the economic life of their communities. If the rising generations are not merely to labour within an ailing system, but are to gradually contribute to the creation of a flourishing one, key capabilities must be cultivated early.

First, their education must be comprehensive, addressing their burgeoning spiritual, physical, and intellectual powers. A key principle that must be taught from an early age is the oneness of humanity. Within this, the equality of women and men should be emphasized. Young people see the contradictions in the world. Words and concepts alone cannot erase the often harmful messaging assailing them from all quarters. The inclusion of practical components in which boys and girls work shoulder to shoulder to identify challenges in their social environments, and consult on plans to address these, can benefit the entire community. Likewise, if they are accompanied by more experienced, trusted members of their communities to carry out acts of service while given the leeway to identify needs and design progressively more complex plans over time, the rising generations are assisted to develop new, healthy patterns of thought and action. From a young age, youth will learn that true leadership is characterized by selfless service, is borne by boys and girls equally, and is achieved through consultation, cooperation, and commitment to long-term action.

It is the hope of the Bahá’í International Community that world leaders will give serious thought not only to how the current economic system can receive more meaningful contributions from women, but also to how the rising generations can be assisted in building a new one.

Toward a New Discourse on Religion and Gender Equality

Toward a New Discourse on Religion and Gender Equality

Baha'i International Community’s Statement to the 59th Commission on the Status of Women and on the 20th Anniversary of the Fourth World Conference on Women

New York—1 February 2015

As Member States gather to review the progress made in the implementation of the Beijing Declaration and Platform for Action and to address gender equality in the post-2015 development agenda, the time has come for a serious conversation about the role of religion in advancing the equality of women and men. Religion as a basis for social and political mobilization is a reality that must be openly examined. The continuing importance of religion in people’s lives and identities can no longer be ignored. If it is to play a constructive role in society, the very concept of religion, as well as its nature and purpose needs to be reexamined. We must be ready to discard labels that have locked us in adversarial debates such as “secular vs. religious,” “modern vs. traditional,” “liberal vs. conservative,” “Western vs. non-Western.” The role of religion in human life and the equality of women and men are realities too complex to be reduced to such comparisons. A new discourse is needed—one suited to the needs of the age in which we live. The Baha'i International Community wishes to stimulate and to contribute to such a discourse.

At the outset, we wish to state clearly our belief that the equality of men and women is a facet of human reality and not just a condition to be achieved for the common good. That which makes human beings human—their inherent dignity and nobility—is neither male nor female. The search for meaning, for purpose, for community; the capacity to love, to create, to persevere, has no gender. Such an assertion has profound implications for the organization of every aspect of human society.

We see religion not as a set of dogmas, or conflicting denominations. Rather, we posit that religion is an ongoing process through which humanity becomes conscious of the spiritual dimension of human life and learns to orient its individual and collective life accordingly. At the core of religion is a set of spiritual principles, which, together, form the common heritage of humankind. At each stage of human history and development—and no less today in the midst of an emerging global community—religion acquires new meanings, significance, functions and expressions. Today, as the insights of women are increasingly recognized as essential to the creation of healthy families, more peaceful communities, more vibrant intellectual life, and more effective governance, it is their voices in particular that must inform the discourse on the nature of religion and its role in contemporary life.

The Universal Declaration of Human Rights and its progeny of human rights instruments have provided the international community with a normative framework, which recognizes the inherent dignity of the individual and elaborates the rights and responsibilities upon which a peaceful society can be built. The most challenging task for governments and communities alike has been the translation of these norms into a lived reality for the peoples of the world. Legal standards and social science affirm the equality of all human beings, however it is the deep-seated beliefs about the nature of women and men and the relationship between them that have proven to be the most formidable obstacles to the realization of an equitable social order. Twenty years after the (then) largest gathering of Heads of State and civil society brought gender equality to the top of the global agenda, discrimination against women remains the most widespread injustice in the world today.

It is well documented that throughout history, much of humanity has looked to religions and their leaders for guidance and continues to do so today. While many thought that modernity would diminish the influence of religion—a seeming victory of the ‘rational mind’ over ‘irrational’ beliefs—this has not come to pass. Religion is reasserting itself in myriad ways. In the name of religion has been raised the call to service to the common weal; to embracing a common humanity that transcends divisions of nations and race; to stewardship for the environment; to forgiveness and reconciliation. The role of religion as a shaper of culture and community life has been increasingly acknowledged by the UN. Having recognized the ability of faith-based organizations to reach and provide human and material resources in underserved regions, a number of UN agencies have sought to partner with these organizations in pursuit of common goals. Several hundred religious NGOs have been granted Consultative Status with the UN’s Economic and Social Council and are active contributors to discussions at the UN.

At the same time, religion has fallen prey to ignorance and blind ambition. In its name, fanaticism and violence are promoted.  Interpretations of religious doctrines as assigning an inferior status to women and girls have given rise to patriarchal systems and structures, which continue to obstruct women’s full participation in society. The international community finds itself severely challenged by the intransigence of societies who continue to obstruct the implementation of the Convention on the Elimination of all Forms of Discrimination against Women and flagrantly violate the human rights of women based on interpretations of religious law. In some countries, for example, marital rape remains outside of the law; a man’s honor is a viable defense for murdering a female member of his family; no minimum age requirement for marriage exists. In other countries, women have no right to divorce or to inherit; their education is considered optional or unnecessary; they are not present in public spaces and governing structures. While still prevalent, the incidence of such examples is in decline. Progress can be seen in the increased participation of women in public life and community affairs; it can be discerned in the significant efforts of many countries to effect change through strategies focused on the education of women and girls. 

At this stage in the collective life of humanity, we wish to draw the Commission’s attention to three areas of endeavor, which we feel are critical to addressing the present-day situation of women and girls.

1.     Responsibility of religious leaders. Religious leaders have a pivotal role to play in addressing the profound injustices that prevent women and girls from developing their potential and playing their rightful role in the advancement of society. If they are to be worthy partners in the construction of a more just and peaceful society, religious leaders must unhesitatingly raise their voices against the violation of human rights, against all forms of violence and fanaticism, and against the denial of equality perpetrated in the name of religion. They must examine the ways in which their words, their actions, or their silence have enabled the status quo. They must account for the ways in which their guidance and example may be stifling the exercise of those intellectual faculties that distinguish humankind. Governments have a role to play in encouraging reflection on these issues.

2.     The role of men and boys. The equality of women and men is not a condition whose effects will be limited to half of the world’s population. Its operationalization will revolutionize all facets of human society—the generation of knowledge and development of intellectual life, the practice of governance, the allocation of material resources and the condition of the family, to name but a few. Men must come to realize that under current conditions of inequality, the development of their full potential is not possible. It is they who must find the moral courage to convey and model new understandings of masculinity and who must challenge and question the narrow roles that society and the media have assigned to them. In the final analysis, it is not enough to create space in the current social order for women to play their rightful role. Rather, the goal is for women and men to work shoulder-to-shoulder, each as the helpmate of the other—in the context of family, work, community, and international affairs—to construct a society which allows for the flourishing of all.

3.     Discrimination against women based on interpretations of religion. We urge the Committee on the Elimination of Discrimination against Women to formulate a comment, which addresses discrimination against women based on interpretations of religion, noting that it constitutes a major obstacle to the overarching goal of peace.  

The achievement of gender equality will require financial, moral and intellectual resources on a scale not yet seen. It will involve the efforts of the masses of humanity, the insights of religion as well as science, the fearless commitment of men alongside women, unprecedented collaboration at all levels of governance, and an understanding that the advancement of women is the advancement of all. The Baha'i International Community invites all those working towards the betterment of humanity to join us in a dialogue about the issues raised in this statement. It is our hope that in this way we will learn and better understand each other’s perspectives and collectively advance our efforts towards the realization of a social order which supports the flourishing of all. 

Verso un discorso nuovo su religione e parità di genere

Verso un discorso nuovo su religione e parità di genere

Dichiarazione della Bahá'í International Community alla 59ª sessione della Commissione delle Nazioni Unite sullo status delle donne e in occasione del 20° anniversario della Quarta conferenza mondiale delle Nazioni Unite sulle donne

New York—1 February 2015

Mentre gli Stati membri si riuniscono per esaminare i progressi compiuti nell'attuazione della Dichiarazione e della Piattaforma d’azione di Pechino e per trattare la questione della parità di genere nell’agenda di sviluppo post-2015, è giunto il momento per un dibattito serio sul ruolo della religione nel promuovere l'uguaglianza tra donne e uomini. La religione, come fondamento di una mobilitazione sociale e politica, è una realtà che deve essere presa in esame apertamente. La presenza costante della religione nella vita e nell'identità delle persone non può più essere ignorata. Se si vuole che svolga un ruolo costruttivo nella società, è necessario riconsiderare il concetto stesso di religione, la sua natura e il suo scopo. Dobbiamo essere pronti a disfarci delle etichette che ci hanno ingabbiato in dibattiti conflittuali del tipo "laico vs. religioso", "moderno vs. tradizionale", "liberale vs. conservatore", "occidentale vs. non occidentale". Il ruolo della religione nella vita umana e l'uguaglianza tra donne e uomini sono realtà troppo complesse per essere ridotte a confronti di tal genere. 

C'è bisogno di un discorso nuovo e adatto alle esigenze dell'epoca in cui viviamo. La Bahá'í International Community desidera favorire questo discorso portando il proprio contributo.

In primo luogo, desideriamo affermare chiaramente la nostra convinzione che l'uguaglianza tra uomini e donne è un aspetto della realtà umana e non solo una condizione da raggiungere per il bene comune. Ciò che rende umani gli esseri umani – la loro intrinseca dignità e nobiltà – non è né maschio né femmina. La ricerca di un senso, di uno scopo, di una comunità, e la capacità di amare, di creare, di perseverare, non hanno genere. Questa asserzione ha profonde ripercussioni sull'organizzazione di ogni aspetto della società umana.

«Ciò che rende umani gli esseri umani – la loro intrinseca dignità e nobiltà – non è né maschio né femmina. La ricerca di un senso, di uno scopo, di una comunità, e la capacità di amare, di creare, di perseverare, non hanno genere».

La natura della religione

Per noi la religione non è un insieme di dogmi o di confessioni in conflitto tra loro. Postuliamo, piuttosto, che la religione sia un processo in divenire attraverso il quale l'umanità prende coscienza della dimensione spirituale della vita umana e impara a orientare di conseguenza la sua vita individuale e collettiva. Al centro della religione c’è un insieme di principi spirituali che, congiuntamente, formano il patrimonio comune dell'umanità. In ogni fase della storia e dello sviluppo umano – e ancor più oggi nel mezzo di una comunità globale emergente – la religione acquisisce nuovi significati, valori, funzioni ed espressioni. In un momento in cui le intuizioni

«... la religione sia un processo in divenire attraverso il quale l'umanità prende coscienza della dimensione spirituale della vita umana e impara a orientare di conseguenza la sua vita individuale e collettiva.»

delle donne sono sempre più riconosciute come essenziali per la creazione di famiglie sane, di comunità più pacifiche, di una vita intellettuale più vivace e di una governance più efficace, sono soprattutto le loro voci che devono informare il discorso sulla natura della religione e sul suo ruolo nella vita contemporanea.

La Dichiarazione universale dei diritti umani e la sua progenie di strumenti per i diritti umani hanno fornito alla comunità internazionale un quadro normativo che riconosce la dignità intrinseca della persona e delinea i diritti e i doveri sui quali può essere edificata una società pacifica. Tanto per i governi quanto per le comunità, il compito più gravoso è stato trasformare questi criteri in realtà vissuta davanti ai popoli del mondo. Le norme giuridiche e le scienze sociali affermano l'uguaglianza di tutti gli esseri umani, tuttavia sono le convinzioni profondamente radicate sulla natura delle donne e degli uomini e sul rapporto tra loro a rivelarsi i più formidabili ostacoli alla realizzazione di un ordine sociale equo. A vent'anni dall'allora più importante raduno di capi di Stato e della società civile, in occasione del quale la questione della parità di genere venne inserita in cima all'agenda globale, la discriminazione contro le donne rimane oggi l'ingiustizia più diffusa nel mondo.

È un fatto ben documentato che, nel corso della storia, gran parte dell'umanità si sia rivolta alle religioni e ai loro leader per avere una guida e che continui a farlo tutt’oggi. Sebbene molti pensassero che la modernità avrebbe sminuito l'influenza della religione – un'apparente vittoria della "mente razionale" sulle credenze "irrazionali" – ciò non è avvenuto. La religione si sta riaffermando in un’infinità di modi. In nome della religione si è levato l’appello al servizio per il bene comune; ad abbracciare un'umanità comune che travalichi le divisioni tra le nazioni e tra le razze; alla gestione dell'ambiente; al perdono e alla riconciliazione. L’ONU ha riconosciuto sempre di più il ruolo della religione come forgiatrice della cultura e della vita comunitaria. Dopo aver preso atto della capacità delle organizzazioni religiose di raggiungere le regioni meno servite e di fornire loro risorse umane e materiali, alcune agenzie delle Nazioni Unite hanno cercato di collaborare con queste organizzazioni per perseguire obiettivi comuni. Diverse centinaia di ONG religiose hanno ottenuto lo status consultivo presso il Consiglio economico e sociale delle Nazioni Unite e contribuiscono attivamente ai dibattiti che si svolgono in sede ONU.

Sradicare la violenza e il fanatismo

Al contempo la religione è caduta preda dell'ignoranza e della cieca ambizione. In suo nome vengono fomentati il fanatismo e la violenza. Le interpretazioni delle dottrine religiose che attribuiscono uno status inferiore alle donne e alle ragazze hanno dato origine a sistemi e strutture patriarcali, che continuano a ostacolare la piena partecipazione delle donne alla società. La comunità internazionale è messa a dura prova dall'intransigenza di quelle società che continuano a impedire, basandosi su interpretazioni della legge religiosa, che la Convenzione sull'eliminazione di ogni forma di discriminazione contro le donne venga applicata e a violare in modo flagrante i diritti umani delle donne. In alcuni Paesi, per esempio, lo stupro coniugale rimane al di fuori della legge; l'onore dell’uomo è ritenuto una valida difesa per il femminicidio all’interno della famiglia; non esiste un requisito di età minima per il matrimonio. In altri Paesi, le donne non hanno il diritto di divorziare o di ereditare; la loro istruzione è considerata facoltativa o non necessaria; non sono presenti negli spazi pubblici e nelle strutture governative. Per quanto tuttora frequente, l'incidenza di questi esempi è in declino. Il miglioramento è visibile nella crescente partecipazione delle donne alla vita pubblica e agli affari della comunità e lo si può ravvisare nel considerevole impegno profuso da molti Paesi nella realizzazione del cambiamento attraverso strategie incentrate sull'istruzione delle donne e delle ragazze.

«Il miglioramento è visibile nella crescente partecipazione delle donne alla vita pubblica e agli affari della comunità e lo si può ravvisare nel considerevole impegno profuso da molti Paesi nella realizzazione del cambiamento attraverso strategie incentrate sull’istruzione delle donne e delle ragazze».    

 

Raccomandazioni

In questa fase della vita collettiva dell'umanità, desideriamo richiamare l'attenzione della Commissione su tre aree di impegno, che riteniamo fondamentali per intervenire sulla condizione attuale delle donne e delle ragazze.

 

  1.  Responsabilità dei leader religiosi

I leader religiosi hanno un compito fondamentale nell'affrontare le profonde ingiustizie che impediscono alle donne e alle ragazze di sviluppare il proprio potenziale e di svolgere il loro legittimo ruolo nel progresso della società. Se vogliono essere partner validi nella costruzione di una società più giusta e pacifica, i leader religiosi devono levare la voce senza esitazione contro la violazione dei diritti umani, contro ogni forma di violenza e fanatismo, e contro la negazione dell'uguaglianza perpetrata in nome della religione. Devono interrogarsi sui modi in cui le loro parole, le loro azioni o il loro silenzio abbiano permesso lo status quo. Devono rendere conto dei modi in cui la loro guida e il loro esempio possono soffocare l'esercizio di quelle facoltà intellettuali che contraddistinguono il genere umano. I governi hanno un ruolo da svolgere nell'incoraggiare la riflessione su questi temi.

 

«... I leader religiosi devono levare la voce senza esitazione contro la violazione dei diritti umani, contro ogni forma di violenza e fanatismo, e contro la negazione dell'uguaglianza perpetrata in nome della religione».

 

  1.  Il ruolo degli uomini e dei ragazzi

L'uguaglianza tra donne e uomini non è una condizione i cui effetti saranno limitati a metà della popolazione mondiale. La sua concretizzazione rivoluzionerà ogni aspetto della società umana: la generazione di conoscenza e lo sviluppo della vita intellettuale, la pratica della governance, l'allocazione delle risorse materiali e la condizione della famiglia, per citarne solo alcuni. Gli uomini devono rendersi conto che, negli attuali contesti di disuguaglianza, non è possibile lo sviluppo del loro pieno potenziale. Sono loro che devono trovare il coraggio morale di trasmettere e modellare nuove concezioni della mascolinità e che devono contestare e mettere in discussione i ruoli ristretti assegnati loro dalla società e dai media. In ultima analisi, non è sufficiente far spazio nell'attuale ordine sociale affinché le donne svolgano il loro legittimo ruolo. Semmai, l'obiettivo è che le donne e gli uomini lavorino fianco a fianco, ciascuno come braccio destro dell'altro – nell’ambito della famiglia, del lavoro, della comunità e degli affari internazionali – per costruire una società che consenta la prosperità di tutti.

 

«Gli uomini devono rendersi conto che negli attuali contesti di disuguaglianza, non è possibile lo sviluppo del loro pieno potenziale».

 

  1. Discriminazione contro le donne motivata da interpretazioni religiose

Esortiamo il Comitato per l'eliminazione della discriminazione contro le donne a pronunciarsi sulla discriminazione contro le donne motivata da interpretazioni religiose, sottolineando che essa costituisce un grave ostacolo all'obiettivo primario della pace.



Il raggiungimento della parità di genere richiederà risorse finanziarie, morali e intellettuali di portata senza precedenti. Comporterà l’impegno delle masse dell’umanità, le intuizioni della religione e della scienza, la dedizione impavida degli uomini al fianco delle donne, una collaborazione mai vista a ogni livello di governance e la consapevolezza che il progresso delle donne rappresenta il progresso di tutti. La Bahá'í International Community invita tutti coloro che lavorano per il miglioramento del genere umano a unirsi a noi in un dialogo sulle questioni sollevate in questa dichiarazione. Ci auguriamo che in questo modo impareremo e comprenderemo meglio i reciproci punti di vista e porteremo avanti congiuntamente il nostro impegno verso la realizzazione di un ordine sociale che sostenga la prosperità di tutti.

Din ve Cinsiyet Eşitliği Üzerine Yeni Bir Diskura Doğru

Din ve Cinsiyet Eşitliği Üzerine Yeni Bir Diskura Doğru

Kadının Statüsü ve Dördüncü Dünya Kadın Konferansının 20. Yıldönümü üzerine

59. Komisyona Bahai Uluslararası Toplumunun Bildirgesi

New York—1 February 2015
Tüm üye ülkeler, Pekin Deklarasyonunun ve Hareket Platformunun uygulamalarında kaydedilen ilerlemeyi gözden geçirmek ve 2015 sonrası kalkınma gündeminde cinsiyet eşitliğini ele almak için toplanırken kadın-erkek eşitliğini ilerletmede dinin rolü üzerine ciddi bir şekilde görüş alış verişinde bulunma zamanı gelmiştir. Toplumları sosyal ve siyasal açıdan harekete geçirmenin temeli olarak din, açıkça incelenmesi gereken bir gerçekliktir. Dinin insanların yaşamları ve kimlikleri üzerindeki süregelen önemi, artık daha fazla göz ardı edilemez. Eğer toplumda yapıcı bir rol üstlenecekse doğası ve amacı yanı sıra din kavramının kendisinin yeniden incelenmesi gerekmektedir. Bizi ‘laik-dindar’, ‘modern-geleneksel’, ‘liberal-muhafazakâr’, ‘Batılı-Batılı olmayan’ olarak karşıt tartışmalara kilitleyen etiketleri üstümüzden atmaya hazır olmalıyız.

Dinin insan hayatındaki rolü ve kadın-erkek eşitliği, bu gibi kıyaslamalara indirgenemeyecek kadar karmaşık gerçekliklerdir. İçinde yaşadığımız çağın gereksinimlerine uygun yeni bir diskura ihtiyaç vardır. Bahai Uluslararası Toplumu böyle bir diskuru canlandırmayı ve bu diskura katkıda bulunmayı arzu etmektedir.

Öncelikle kadın-erkek eşitliğinin insan gerçeğinin bir yönü olduğuna ve yalnızca toplumun genel yararı için başarılması gereken bir koşul olmadığına dair inancımızı açık bir şekilde ifade etmek isteriz. İnsanları insan yapan şey, onların doğasında var olan onur ve asalet; ne erkek ne de dişidir. Anlam, amaç ve toplum arayışının; sevme, yaratma ve sebat etme yetisinin cinsiyeti yoktur. Böyle bir savın, insan toplumunun her yönünün düzenlenmesinde derin imaları vardır.

Dini, bir dogmalar dizisi veya birbiriyle çelişen mezhepler olarak görmüyoruz. Daha ziyade, dinin sürekli devam eden bir süreç olduğunu; onun vasıtasıyla insanlığın, insan yaşamının ruhani boyutunun bilincine vardığını ve hem bireysel hem toplumsal yaşamını buna uygun bir şekilde düzenlediğini öne sürüyoruz. Dinin özünde, bir araya geldiklerinde, insanlığın ortak mirasını oluşturan bir takım ruhani prensipler vardır. İnsanlık tarihinin ve gelişiminin her evresinde - ve bugün doğmakta olan küresel toplumun ortasında da aynı şekilde - din; yeni anlamlar, önem, işlevler ve ifadeler kazanmaktadır. Bugün daha sağlıklı ailelerin, daha barışçıl toplumların, daha canlı entelektüel yaşamın ve daha etkili yönetimin yaratılmasında kadınların içgörülerinin zorunlu olduğu gittikçe daha fazla kabul gördükçe dinin doğası ve çağdaş yaşamdaki rolü üzerine diskuru aydınlatması gereken şey, özellikle kadınların sesleridir.

İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi ve ondan ortaya çıkmış olan insan hakları araçları; uluslararası topluma, bireyin doğal haysiyetini tanıyan ve üzerine barış içinde bir toplumun inşa edilebileceği hak ve sorumlulukları ayrıntılı bir biçimde tanımlayan örnek bir çerçeve sunmuştur. Hem hükümetler hem de toplumlar için en zorlu görev, bu normları dünya halkları için yaşanmış bir gerçekliğe dönüştürmek olmuştur. Yasal standartlar ve sosyal bilim tüm insanların eşitliğini onaylamaktadır; ancak eşitliğe dayalı bir toplumsal düzenin kurulmasında en zorlu engeller, kadının ve erkeğin doğasına ve ikisi arasındaki ilişkiye dair derinde yatan inançlar olmuştur.

Devlet başkanlarının ve sivil toplumun bir araya geldiği, o zaman için en geniş katılımlı toplantıda cinsiyet eşitliğinin dünya gündeminin ilk önceliğine konmasından yirmi yıl sonra bugün kadınlara karşı ayrımcılık dünyada en yaygın adaletsizlik olarak yerini korumaktadır.

Tarih boyunca insanlığın büyük kısmının kılavuzluk için dinlere ve onların liderlerine başvurduğu ve bugün de bunu yapmayı sürdürdüğü oldukça iyi belgelenmiştir. Pek çok kişi

‘rasyonel aklın’ ‘irrasyonel inançlar’ üzerinde sözde zaferi olarak modernleşmenin dinin etkisini azaltacağını düşünmüş olsa da bu, böyle gerçekleşmemiştir. Din, sayısız yollarla kendi varlığının gücünü ortaya koymuştur. Ortak refaha, millet ve ırk ayrımının ötesine geçen insanlığı kucaklamaya, çevre için mücadeleye ve bağışlama ve uzlaşmaya din adına hizmet çağrısı yükseltilmiştir. Kültürün ve toplum yaşamının şekillendiricisi olarak dinin rolü Birleşmiş Milletler (BM) tarafından gittikçe daha fazla kabul edilmiştir. Hizmetlerin yetersiz olduğu bölgelerde din temelli kuruluşların insan ve maddi kaynaklara ulaşma ve bunları temin etmedeki becerilerini fark ettikten sonra birçok BM kurumu ortak hedefler için bu kuruluşlarla işbirliği arayışlarına girmiştir. Yüzlerce dinî sivil toplum kuruluşuna BM Ekonomik ve Sosyal Konseyinde Müşavere Statüsü verilmiştir ve bunlar, BM’deki müzakerelere aktif olarak katkı sunmaktadırlar.

Din, aynı zamanda cehaletin ve kör hırsın kurbanı olmuştur. Onun adına fanatizm ve şiddet beslenmiştir. Dinî doktrinlerin kadınlara ve kız çocuklarına aşağı bir statü verdiğine yönelik tefsirler, erkek egemen sistem ve yapıların doğmasına yol açmış ve bunlar halen, kadınların topluma tam katılımının önünde engel oluşturmayı sürdürmektedirler. Uluslararası toplum; Kadınlara Karşı Her Tür Ayrımcılığın Kaldırılmasına Karşı Konvansiyon’un uygulanmasını engellemeyi ve kadınların insan haklarını dinî yasanın tefsir edilmesine bağlı olarak ihlal etmeyi sürdüren toplumların uzlaşmazlığı nedeniyle büyük zorluk yaşamaktadır. Bazı ülkelerde,  örnek olarak evlilik içi tecavüz yasaların dışında kalmayı sürdürmekte; bir erkeğin onuru, ailesinin dişi bir üyesini öldürmede geçerli bir savunma olarak kabul edilmekte; evlilik için minimum bir yaş sınırı bulunmamaktadır. Başka ülkelerde kadınların boşanma ve miras hakkı yoktur; eğitimleri zorunlu değil veya gereksiz görülmektedir; halka açık alanlarda veya kamusal idari yapılarda yokturlar. Halen yaygın olmakla birlikte bu tür örneklerin sıklığı azalma eğilimindedir. İlerleme; kadınların toplum yaşamına ve toplumu ilgilendiren işlere katılımındaki artışla görülebilir ve pek çok ülkenin kadın ve kız çocuklarının eğitimine odaklanan stratejiler aracılığıyla değişimi etkilemek için gösterdikleri önemli çabalardan fark edilebilir.

İnsanlığın bu aşamadaki kolektif yaşamında Komisyon’un dikkatini, günümüzde kadın ve kız çocuklarının durumunu ele alırken, kritik öneme sahip olduğunu hissettiğimiz üç çalışma alanına çekmek istiyoruz.

  1. Din liderlerinin sorumluluğu. Din liderleri, kadınların ve kız çocuklarının potansiyellerini geliştirip toplumun ilerlemesinde oynayacakları haklı rolü engelleyen derin adaletsizliklere dikkat çekip ele almada çok önemli bir role sahiptirler. Eğer daha adil ve barış içinde bir toplum kurulmasına layık katılımcılar olacaklarsa din liderleri; din adına işlenen insan hakları ihlaline, tüm şiddet ve fanatizm biçimlerine, eşitlik hakkının reddedilmesine karşı seslerini tereddüt etmeden yükseltmelidirler. Sözlerinin, hareketlerinin veya sessiz kalmalarının mevcut durumun oluşmasına hangi yollarla sebep olduğunu incelemelidirler. Yönlendirmelerinin ve oluşturdukları örneğin, insanı ayırt edici kılan entelektüel yetilerin kullanılmasını ne yollarla engellediğinin hesabını vermelidir. Bu konular üzerinde düşünülmesini teşvik etmede hükümetlerin oynamaları gereken bir rol vardır.
  2. Erkeklerin ve erkek çocuklarının rolü. Kadın-erkek eşitliği, etkileri dünya nüfusunun yalnızca yarısı üzerinde sınırlı olacak bir durum değildir. Onun fiiliyata geçirilmesi insan toplumunun tüm yönlerinde devrim yaratacaktır – birkaçını saymak gerekirse bilginin üretilmesi ve entelektüel yaşamın gelişmesi, yönetim uygulamaları, maddi kaynakların paylaşımı ve ailenin durumu. Erkekler, mevcut eşitsizlik koşullarında kendilerinin potansiyellerinin de tam olarak gelişmesinin imkânsız olduğunu idrak etmelidirler. Yeni erkeklik anlayışlarını yaymak ve modellemek, toplumun ve medyanın kendilerine verdiği dar rolleri sorgulamak ve onlara meydan okumak için ahlaki cesareti bulması gerekenler onlardır. Son tahlilde kadınlara, mevcut sosyal düzende haklı rollerini oynamak için alan yaratmak yeterli değildir. Daha ziyade hedef; aile, iş, toplum ve uluslararası ilişkiler bağlamında her biri diğerinin yardımcısı olarak herkesin gelişmesine izin verecek bir toplum kurmak için kadınların ve erkeklerin omuz omuza çalışmasıdır.
  3. Dinî tefsirleri temel alarak kadınlara karşı ayrımcılık yapmak. Kadınlara Karşı Ayrımcılığın Giderilmesi Heyetine, dinî tefsirlere dayanan kadın ayrımcılığını ele alan bir söylem oluşturması için çağrıda bulunuyoruz. Bu konunun kapsayıcı barış hedefinin önünde çok büyük engel teşkil ettiğinin altını çiziyoruz.

Cinsiyet eşitliğinin başarılması henüz görülmemiş ölçekte maddi, ahlaki ve entelektüel kaynak gerektirecektir. Bu; insanlık kitlelerinin çabalarını, bilimin olduğu kadar dinin de içgörülerini, kadınların yanı sıra erkeklerin de korkusuzca adanmışlığını, tüm düzeylerde yönetimin eşi görülmemiş işbirliğini ve kadınların ilerlemesinin herkesin ilerlemesi anlamına geldiği anlayışını içerecektir. Bahai Uluslararası Toplumu, insanlığın iyileştirilmesi için çalışan herkesi bu bildirgede dile getirilen konularda görüş alış verişine davet etmektedir. Umudumuz, bu yolla birbirimizin bakış açılarını daha iyi anlayıp öğrenebilmemiz ve herkesin gelişmesini destekleyen bir sosyal düzenin hayata geçirilmesine doğru çabalarımızı birlikte ilerletebilmemizdir.

Engaging with religious leaders can help address women's inequality: An ongoing conversation

Engaging with religious leaders can help address women's inequality: An ongoing conversation

——

UN agencies must begin to see religion as the solution instead of the problem as they promote gender equality.

One framework for that could be the UN Charter, which calls for non-discrimination on gender and religion.

And even in cultures where patriarchal religious traditions foster discrimination against women, religious belief still has the power to unlock human potential and, even, to empower women.

Impact of religious messages on gender equality explored in advance of Beijing + 20

Impact of religious messages on gender equality explored in advance of Beijing + 20

——

How can religious beliefs that place men above women be reconciled with international norms on gender equality? Can negative religious justifications about gender inequality be reversed? What is the impact of such messages across the lifespan of a human being?

The role of marriage and faith in the lives of rural women is examined

The role of marriage and faith in the lives of rural women is examined

——

The role of religion in women’s empowerment was among the topics considered at a panel discussion held during the 47th Commission on Population and Development.

Sponsored jointly by the United Nations Population Fund (UNFPA) and UN Women, the discussion examined three cutting-edge papers – soon to be published in Feminist Economics – that seek to inform broader policy debates relating to women, faith, and economics in relation to the post-2015 development agenda.

UN Forum calls for a comprehensive approach to women’s empowerment for the post-2015 agenda

UN Forum calls for a comprehensive approach to women’s empowerment for the post-2015 agenda

——

The post-2015 development agenda needs a comprehensive goal to promote the equality of women and men, according to panelists at a major UN forum on women’s issues and the Millennium Development Goals (MDGs).

Speakers at the forum, held 4-5 December 2013, also said that the empowerment of women and girls should be woven into all other future goals for sustainable development or poverty eradication because women worldwide play a key role in such issues and are greatly affected by them.

Pages

Subscribe to Equality of Women and Men